Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]
ഇത്തവണ പിടി കിട്ടിയില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ അവന്റെ ദുർബല മനസ്സിലെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന എന്തോ ഒരു വികാരം തലചോറിനെ നിയന്ത്രിച്ചപ്പോൾ ചന്തു തന്ത്ര പൂർവ്വം കാൽ ഏണി പടിയിൽ നിരക്കിയും നീക്കിയും മമ്മിയുടെ കൈ പതിയതക്ക വണ്ണം ഒന്ന് പുറകോട്ട് വലിഞ്ഞു നേരെ നിന്നു.
‘ശോ...’ ആൻസിക്ക് ചമ്മലായി. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു പോയി.
“ഇനി ഈ ഭാഗത്തു നിന്ന് വലിച്ചാൽ മതി.”
അതും പറഞ്ഞ് ചന്തു വലതു ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്ന് എന്തിയപ്പോൾ അവളുടെ കൈ നന്നായി തന്നെ അവന്റെ സാമാനത്തിൽ അമർന്നു. ട്രൗസറിനും ഷഡിക്കും പുറത്തോടെ അവന്റെ കുട്ടന്റെ തടിപ്പും വണ്ണവും അവളുടെ കയ്യിലറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാതെയായി. ചമ്മൽ വന്നെങ്കിലും ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ പണിയെടുക്കുന്നത് കണ്ട് എത്ര നിഷ്കളങ്കനാണ് ചന്തു എന്നവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി. നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ അമർന്ന കുട്ടന്റെ വണ്ണം കൂടിയത് പോലെ തോന്നിയ ആൻസി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ഭാവമാറ്റവും കണ്ടില്ല. എന്നാൽ കയ്യിൽ നിന്നു സാമാനം വളരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആദ്യം പിടിച്ചത് പോലെ പറ്റുന്നില്ല. അവളുടെ വിരലുകളെയും കവച്ച് അവന്റെ സാമാനം ഷഡിയിൽ പിടഞ്ഞു. അവൾ പതിയെ കൈ അയക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പിൻവലിഞ്ഞു.
ചന്തു : മമ്മി കഴിഞ്ഞു.. വിടല്ലേ ഒരു മിനുട്ട്..
ശോ.. ഈ ചെക്കൻ.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടാണോ അറിയാതെയാണോ എന്ന് മനസിലാവുന്നില്ലലോ കർത്താവേ..
ആൻസിയുടെ കൈ അറിയാതെ തന്നെ അവിടേക്ക് തന്നെ നീങ്ങി. ഇത്തവണ ആൻസിക്ക് കൂടുതൽ ഞെട്ടലാണുണ്ടായത്. കാമ്പിൻ തണ്ടിന്റെ തടിപ്പും ഉറപ്പും അമരുന്ന രീതിയിൽ വളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സാമാനം. ഒരു നിമിഷം അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ ഭാവത്തോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കോടിപ്പോയി. ചന്തു ഷീറ്റ് വലിച്ച് ഗ്യാപ് മറച്ചപ്പോൾ ഉള്ളിലേക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഇരുണ്ട വെളിച്ചം നിന്നു. നേരിയ വെട്ടത്തോടെ ഇരുട്ട് പടർന്നു.
ചന്തു : കഴിഞ്ഞു മമ്മി..
ജോമോൻ : മമ്മീ ഞാനെത്തി.. എവിടെയാ?
ചന്തുവിന്റെയും താഴെ നിന്ന് ജോമോന്റെയും പറച്ചിലും വിളിയും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
ആൻസി : ആ മോനു മമ്മി മുകളിലാണ്. ടോർച് എടുത്ത് ഇങ്ങ് പോരെ...
ജോമോൻ : ആ...
💬 Comments
View all comments