Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

: ചന്തുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴാ വരുന്നേ??
ചന്തു : അറിയില്ല..
പഴം പൊരി കടിച്ച് കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.
ആൻസി : പോയിട്ട് എത്ര ആയി??
ചന്തു : എന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ പോയതാ..
ആൻസി : മ്മ്.. വിളിക്കാറില്ലേ?
ചന്തു : വല്ലപ്പോഴും..
ജോമോൻ : എന്നാ നമുക്ക് കളിക്കാം ചേട്ടാ..
മഴ അൽപം തോർന്നത് കണ്ട് ജോമോൻ പറഞ്ഞു.
ആൻസി : മ്മ് ഇനി കളിയല്ല... കളി കഴിഞ്ഞു. സമയം 5.30 ആയി..
ആൻസി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ജോമോന്റെ മുഖം വാടി. അത് കണ്ട് ചന്തു ചിരിച്ചു പോയി.
ആൻസി : കളിയുടെ സമയം കഴിഞ്ഞില്ലേ ചന്തു..?
അവളവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ചന്തു : ആ.. അതെ
ആൻസി : മോൻ ഇനി എന്താ ചെയ്യാ??
ചന്തു : ഞാൻ പോയി പഠിക്കും..
ആൻസി : കെട്ടോ.. നല്ല കുട്ടികൾ അങ്ങനെയാ.
ചന്തുവിനെ ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കിയ ശേഷം ആൻസി ജോമോനോടായി പറഞ്ഞു.
ജോമോൻ : ങും..
ചന്തു : “എന്നാ ഞാൻ പോട്ടെ മമ്മി.. മുത്തശ്ശി തിരക്കും.”
ആൻസി : “നോക്കി പോവണേ മോനു..”
ചന്തു : ആ മമ്മി..
ചന്തു : ജോക്കുട്ടാ പോകുവാണേ.
ജോമോൻ : ങും..
ചന്തു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ടാറ്റ പറഞ്ഞ് നടന്നകന്നു.
ജോമോൻ : “കുറച്ചു നേരം കൂടെ കളിച്ചാൽ എന്താ മമ്മി..”
“പിന്നെ പഠിക്കാനുള്ളത് ആര് പഠിക്കും?? നിന്നെ നിർബന്ധിച്ചു കളിക്കാൻ പറഞ്ഞയച്ചു ഞാനാണല്ലോ ഇപ്പൊ കുടുങ്ങിയത്..”
“ഓ...”
“മോൻ പോയി കുളിച്ചിട്ട് പഠിക്കാൻ നോക്ക്..”
അത് കേട്ട് ജോമോൻ പിണക്ക ഭാവത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. ഗ്ലാസും ട്രെയും എടുത്ത് ആൻസിയും പുറകെ ചെന്നു.
പഠിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ ചന്തുവിന് ഒരു ചിന്ത മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ. മമ്മിയുടേത്. അറിയാതെ ആണെങ്കിലും മമ്മിയുടെ കൈ തന്റെ സുനക്കുട്ടനിൽ പതിഞ്ഞതും തുവർത്തി തരുമ്പോൾ മുലകൾ മുന്നിൽ നിന്നാടിയതും മനസ്സിൽ നിന്നു പോവുന്നില്ല. പക്ഷെ അതൊക്കെ ഓർത്ത് ഒരു വാണത്തിന് ശ്രമിച്ചാൽ താൻ മോശക്കാരനായി പോവില്ലേ എന്ന ചിന്ത അവന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട്.