Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

മമ്മിയല്ലേ.. ഞാനാണ് ചെയ്യാറ്.. പക്ഷെ ഇത് എനിക്കാവുന്നില്ല..
ഒരു നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ മൗനം കടന്നു വന്നു. താൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടും ചന്തുവും മമ്മിയും ഒന്നും പറയാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവനു ദേഷ്യം വന്നു.
ജോമോൻ : പറയ് മമ്മി സമയം പോവുന്നു..
ആൻസി : സാരില്ല ചന്തു... മോന് പറ്റുമോ ന്ന് നോക്കിക്കേ.
സ്വന്തം മകൻ ഒപ്പിച്ച വികൃതിക്ക് അവൾക്ക് അങ്ങനെ പറയാനെ കഴിഞ്ഞുള്ളു. അത് കേട്ടപ്പോൾ ചന്തു മെല്ലെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ ബ്രായുടെ ഹുക്കിൽ പതിയെ പിടിച്ച് വലിച്ചു. പക്ഷെ വിചാരിച്ചത്ര ഈസിയിൽ വലിഞ്ഞു വന്നില്ല. വീണ്ടും വലിച്ച് മാംസളമായ അവളുടെ പുറത്ത് വിരലുകളുരസി പ്രയാസപ്പെട്ട് ഹുക്കിട്ട് കൊടുത്തു. താഴെയുള്ള കൊഴുത്ത വയർ മടക്ക് അവന് നോക്കാതിരിക്കാനായില്ല. മുലകൾ ഒതുങ്ങാത്ത ടൈറ്റ് ബ്രാ ആയത് കൊണ്ട് ചന്തു അൽപം പ്രയാസപ്പെടുന്നത് കണ്ട് ആൻസിക്ക് ചമ്മൽ വന്നു. എല്ലാം ജോക്കുട്ടൻ ഒപ്പിച്ച പണിയാണ് അൽപം ചെരിഞ്ഞു അവനെ നോക്കി നിനക്ക് വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കണ്ണ് കൊണ്ടു കാണിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ചന്തു ബ്ലൗസിന്റെ കുടുക്കുകളും ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ചന്തു : കഴിഞ്ഞ് മമ്മീ.
ആൻസി : താങ്ക്സ് മോനു..
അതും പറഞ് സാരി മാറിലേക്ക് വിരിച്ച ശേഷം അവൾ അവർക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു.
ആൻസി : പോകാം..
ജോമോൻ : റെഡി..
ജോമോൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ചന്തു വേഗം പുറത്തിറങ്ങി. പുറകെ തുള്ളികൊണ്ട് പോവാൻ തുടങ്ങുന്ന മകന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ച് അവിടെ നിർത്തിച്ചു.
“ആ.. മമ്മീ....”
ജോമോൻ കാറിയപ്പോൾ അവളവന്റെ വായയും പൊത്തി.
“കുരുത്തം കെട്ടവനെ.. നി എന്തൊക്കെയാ ഒപ്പിച്ചു വക്കുന്നത്..?”
ആൻസി അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ച കയ്യും വാ പൊത്തിയ കയ്യും പിൻവലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“അതിനെന്താ മമ്മി?”
“അതിനെന്താന്നോ??
“പിന്നെ...? വേറെ ആൺകുട്ടിയായൊന്നും കാണേണ്ട.. ചന്തു ചേട്ടനല്ലേ.. മമ്മിയെ മമ്മി ന്നു വിളിക്കുന്നില്ലേ.. പാവല്ലേ ചേട്ടൻ..”
മകന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്കു വല്ലാതെയായിപ്പോയി. ആ നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ ചിരിച്ചു.
“എന്നാലും മോനൂ...”
“ഒരേന്നാലും ഇല്ല.. എനിക്ക് ഇട്ടു താരമെങ്കിൽ ചേട്ടനും ചെയ്യാം.. നമ്മുടെ