Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

തന്നെ അല്ലെ..?
ആൻസി : പിന്നേ... ഈ മഴക്കാലത്തു അല്ലെ കറക്കം..
ജോമോൻ : കള്ളം പറയല്ലേ മമ്മി. സ്കൂൾ അടച്ചാൽ ഞങ്ങളും വരും കറങ്ങാൻ.
ആൻസി : നമുക്ക് പോകാം..
മാറിൽ നിന്ന് നന്നായി വലിഞ്ഞു പോയ സാരി ചുമലിലേക്ക് വലിച്ച് വച്ചുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. അത്ര വരെ അവരുടെ സംസാരം പോലും കേൾക്കാതെ സീൻ പിടിച്ചിരുന്ന ചന്തു ആ സമയം നോട്ടമെടുത്തു.
ജോമോൻ : പപ്പയോടു പറഞ്ഞോ??
ആൻസി : അതിനു ആദ്യം തിരക്ക് പിടിച്ച നിന്റെ പപ്പയോടു എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കാൻ പറ..”
ആൻസി മകന്റെ ചെവിക്കരികിൽ വന്നു പറഞ്ഞു. ചന്തു അത് കേട്ടിരുന്നു. അടക്കാൻ പറ്റാതെ അവനു ചിരി പൊട്ടി പോയി. അത് കേട്ട് ആൻസിയും മകനും അവനെ നോക്കി ചിരിച്ച് ചെറിയൊരു കൂട്ട ചിരിയായി മാറി.
ജോമോൻ : ആ ശെരിയാ.. പപ്പ ഇപ്പോ വിളിച്ചിട്ട് രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞല്ലേ.
ആൻസി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഇരിക്കാൻ വയ്യാതെ അവൾ പുറകോട്ട് ചാരി രണ്ടു കയ്യും ഉയർത്തി പിള്ളേരുടെ ചുമലിന് പുറകിലെക്ക് സീറ്റിൽ വച്ചു. ചന്തു അത് കണ്ട് ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവന്റെ ഇടം കണ്ണിൽ കണ്ടത് നനവ് പടർന്നു തുടങ്ങുന്ന മമ്മിയുടെ കക്ഷവും താഴേക്ക് മുലയുടെ വലിവും ബ്ലൗസിൽ വ്യക്തം.അതാണിപ്പോൾ അവന്റെ തോളിൽ അമരുന്നത്. കൂടെ വയറും തുടയും നന്നായി അമർന്നു.
ആൻസി : ഓട്ടോ നേരെ സ്കൂളിലേക്ക് പോകട്ടെ.. ഇനി ഞാൻ കാരണം ഇവർ വൈകി എന്നു പറയേണ്ട..
ജോമോൻ : ആ അത് ശെരിയാ..
അതും പറഞ്ഞവൻ മമ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി
ജോമോൻ : മമ്മിയെന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ.?
ആൻസി : പിന്നെ മനുഷ്യനിവിടെ ഇരിക്കാൻ പറ്റണ്ടേ..
മമ്മിയുടെ ഇരുത്തം ചന്തു ആദ്യമേ കണ്ടെങ്കിലും അവളെ ഒന്നൂടെ നോക്കി ജോമോനെയും നോക്കി ചിരിച്ചു.
ജോമോൻ : മമ്മിയുടെ ഈ പെർഫ്യൂം തീർന്നില്ലേ??
ആൻസി : ഇല്ല എന്തെ പിടിച്ചില്ലേ?”
ജോമോൻ : ഇല്ല..
മുഖം നേരെ തിരിച്ചു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.
ആൻസി : നിനക്കോ ചന്തു??”
ചന്തു : എനിക്കിഷ്ടമായി..
ആൻസി