Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ മമ്മി [ഏകലവ്യൻ]

അവളുടെ തുടകൾ കൂട്ടിയുരുമ്മിയപ്പോൾ ഇതളുകൾ അമർന്ന് പൂർ കാവടത്തിൽ തിങ്ങി നിന്നിരുന്ന മധന ജലം പുറത്തേക്ക് തൂവിപ്പോയി. അതവളുടെ പാന്റിയെ നനച്ച് തുടയിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിക്കുന്നത് പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. കൂടെ അവിടെ ഇതളുകളുടെ തരിപ്പും. ആൻസി ഇറുക്കെ കണ്ണുകളടച്ചു പിടിച്ചു.
ചന്തു പതിയെ ഉയർന്ന് അവളെ മുട്ടാതെ പുറകിൽ കുറച്ചു ചേർന്ന് മമ്മിയെ നോക്കി. ഷെയ്ഡ് അടിക്കുന്ന വെള്ള വെളിച്ചത്തിൽ മുടിയിഴകൾ മറച്ച ചെവി ഭാഗവും തുടുത്തു പോയ കവിളും അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കണ്ണും. വരണ്ടു തുടങ്ങുന്ന തടിച്ച ചുണ്ടും ബെഡിൽ അമരുന്ന ചുമലിലെ ബ്രാ വള്ളിയും. അൽപം വിടവും....!
ഒരു നിമിഷം അവൻ നോക്കി നിന്നു പോയി.
അത്ര വരെ ടമ്പർ ആയി കൊതി തന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ചന്തുവിന്റെ ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ കാറ്റഴിഞ്ഞ ബലൂൺ പോലെയായി.
ചന്തു : മമ്മി..
അവൻ വിഷമത്തോടെ വിളിച്ചു. ആൻസി മിണ്ടിയില്ല.
ചന്തു : മമ്മി...
അവൾ ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല..
ചന്തു : സോറി മമ്മി..
സങ്കടത്തോടെ അവനവളുടെ കയ്യിനടിയിലൂടെ കൈ കടത്തി വയറിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ചന്തു : സോറി മമ്മി.. ആയിരം സോറി.. ഇനി ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കില്ല. മിണ്ടാതെ മാത്രം നിൽക്കരുത്. മമ്മി പറഞ്ഞാൽ ഇനി വീട്ടിലേക്കെ വരില്ല.. സോറി.
ആൻസി : ചന്തു ഇപ്പൊ ഉറങ്ങ്.. നാളെ സംസാരിക്കാം..
അത് മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതികരണം. എന്നാലും അവളവന്റെ കൈ എടുത്തു മാറ്റാൻ തുനിഞ്ഞില്ല. അതവന് ഒരല്പം ആശ്വാസം തന്നെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ കടുക് മണിയോളം പോലും അവനു അറിഞ്ഞാസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സങ്കടത്തോടെ അവൻ ആ കൈ പിൻവലിച് മമ്മിയെ മുട്ടാതെ നേരെ കിടന്നു. ആൻസി കണ്ണ് തുറന്നു.

(തുടരും)