Chapter Title : കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിൽ [Wizard]

എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് നേരത്തെ ഉണ്ടായ പേടിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം ഫീൽ ചെയ്തു. അതവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒരു തരിപ്പ് പോലെ പടർന്നു.

“വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം താനും ഒരു കാമുകിയും പ്രണയിനിയും ആയി മാറുകയാണോ” സരളയുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ആ തരിപ്പ് പടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് സെറ്റ് സാരിയും ബ്ലോസും ധരിച്ച് സരള അമ്പലത്തിൽ പോയ് വന്നു. അപ്പോഴേക്കും അരുൺ പുറപ്പെടാനും റെഡിയായി.

“അമ്മേ.. റാഷിക്കാനേ പ്രത്യേകം നോക്കിയേക്കണം. ഇക്കാ രണ്ട് ദിവസോം കൂടി കഴിഞ്ഞ് പോയാ മതിയെട്ടോ..” റാഷിൻ്റെ കാറിൽ കയറി അവൻ എയർപ്പോർട്ടിലേക്ക് പോയി. കൂടെ മൃദുലയും രേഷ്മയും ഉണ്ട്.

രാത്രിയിൽ ഒന്നും ഉണ്ടാകാത്ത പോലെ തന്നെ റാഷി സരളയോട് പെരുമാറിയപ്പോൾ, ചെറിയ ജാള്യതയോടും ടെൻഷനോടും കൂടിയാണ് അവളുടെ പെരുമാറ്റം.

അങ്ങനെ അരുണിനെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി അവർ മൂന്നാളും വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി.

“അമ്മേ, ഞങ്ങൾ എയർപോർട്ടിനടുത്തൊരു ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ബ്രെക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു. ഇനി നന്നായിട്ടൊന്ന് ഉറങ്ങട്ടെ” മൃദുല അവളുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി.

“ഞാനും ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ, അമ്മേ..പിന്നെ നാളെ എന്നെ കൂട്ടാൻ അച്ഛനും അമ്മയും വരാന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ വകേല് റാഷിക്കാക്ക് ഒരു ഡ്രൈവ് ഒഴിഞ്ഞ് കിട്ടി” രേഷ്മയും റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.

അതെല്ലാം കേട്ട് നിൽക്കുന്ന സരളയുടെ മുഖത്തേക്ക് റാഷി ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു. അവൻ്റെ ആ നോട്ടം അവളെ ആകെ ചൂളിപ്പിച്ചു.

റാഷി: എന്താ സരളമ്മേ കഴിക്കാൻ ഉള്ളത്? അവർ രണ്ടാളും അപ്പവും വടയുമൊക്കെ നന്നായി വെട്ടി വിഴുങ്ങി. എനിക്ക് ഈ അമ്മേടെ അപ്പോം വടയും ആണ് ഇഷ്ടം. അത് കൊണ്ട് ഞാനൊരു കാലിച്ചായ മാത്രേ കുടിച്ചുള്ളൂ.

“ഇവിടെ അപ്പോല്ല, നല്ല ദോശയും സാമ്പാറും ചട്ണിയും ആണ് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയത്” അവൻ്റെയാ ദ്വായർത്ഥ പ്രയോഗത്തിൽ ചൂളിക്കൊണ്ട് സരള.

“എങ്കിൽ എടുക്ക് സരള കുട്ടീ..നമുക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് കഴിക്കാം, ഇന്നീ സെറ്റ് സാരിയിൽ കല്യാണ പെണ്ണിനെ പോലെ ഒന്നൂടെ സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ” എന്ന് അവൻ.

അങ്ങനെ സരളയും റാഷിയും പ്രാതൽ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഡെയിനിങ് ടേബിളിൻ്റെ സിംഗിൾ സീറ്റ്