Chapter Title : കൂട്ടക്കളി 2 [Shanu]

ആ കുലീനവതിയായ ടീച്ചറുടെ കഴപ്പുകേറിയ അസ്സൽ കളിയായിരുന്നു!

ടീച്ചർ സ്വന്തം മുലകളിൽ പിടിച്ച് തിരുമ്മുന്നതും, സാരി വകഞ്ഞുമാറ്റി പൂറ്റിലേക്ക് വിരലുകൾ കയറ്റി ഞെരിപിരി കൊള്ളുന്നതുമെല്ലാം മുത്തു കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കണ്ട് അവന്റെ മുണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ കരിങ്കുണ്ണ കമ്പിപ്പാര പോലെ തടിച്ചു വീർത്തിരുന്നു.

ജനലടക്കാൻ വന്ന വസന്ത തന്റെ മാറിലേക്ക് ബെഡ്ഷീറ്റ് കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് മാറാൻ ആഞ്ഞു. എന്നാൽ മുത്തു അവിടെനിന്നും മാറാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൻ ജനൽപ്പാളിയിൽ ഒരു കൈവെച്ച്, അവളെത്തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചുണ്ടിൽ ഒരു വശ്യമായ ചിരി വരുത്തി.

"ടീച്ചറമ്മേ... പുറമേക്ക് ഇത്രയും കുലീനത കാട്ടി നടന്നിട്ട്, ഉള്ളിൽ ഇത്രയ്ക്ക് കഴപ്പായിരുന്നോ നിനക്ക്?" മുത്തുവിന്റെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദത്തിലുള്ള ചോദ്യം കേട്ടതും വസന്തയുടെ ശരീരം ആകെ തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി. വായ്നോട്ടക്കാരെപ്പോലെയല്ല, അവൻ തന്നെ ഒരു ഇരയെപ്പോലെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

മുത്തുവിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ വസന്തയ്ക്ക് മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭയവും നാണവും കാരണം അവളുടെ മുഖം ചുവന്നുതുടുത്തു. മാറിലേക്ക് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവൾ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവിടെ നിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ അവളുടെ കാലുകൾക്ക് ജീവനില്ലാത്തത് പോലെ തോന്നി.

മുത്തു പതുക്കെ ജനലിലൂടെ കൈ അകത്തേക്ക് ഇട്ട്, ഒരൊറ്റ വലിക്ക് ആ ജനൽപ്പാളികൾ പൂർണ്ണമായും തുറന്നിട്ടു. "എന്താ ടീച്ചറമ്മേ... ജനലടച്ച് ഒളിക്കാൻ നോക്കുകയാണോ? ഒക്കെ ഞാൻ കണ്ടല്ലോ..." അവന്റെ ആ വന്യമായ ചിരി വസന്തയുടെ ഉള്ളിലെ പ്രതിരോധങ്ങളെ വീണ്ടും തളർത്താൻ തുടങ്ങി.

മുത്തു ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ജനലിന്റെ വിടവിലൂടെ കൈ അകത്തേക്ക് ഇട്ട്, അവിടെ കിടന്നിരുന്ന വസന്തയുടെ മുറിയുടെ താക്കോൽക്കൂട്ടം കൈക്കലാക്കി. അവൻ വേഗം നടന്ന് പ്രധാന വാതിലിലൂടെ അകത്തുകയറി, അവളുടെ റൂമിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് വസന്ത ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. മുന്നിൽ കാരിരുമ്പ് പോലെ നിൽക്കുന്ന മുത്തുവിനെ കണ്ടതും അവൾക്ക് ബോധം പോകുന്ന അവസ്ഥയായി.

"മുത്തു... പ്ലീസ്... പുറത്തുപോ..." വസന്ത മാറിലേക്ക് ബെഡ്ഷീറ്റ് മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ മുത്തു അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടില്ല. അവൻ മുന്നോട്ട് വന്ന് ഒരൊറ്റ