Chapter Title : കൂട്ടുകുടുംബം 10 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

പോവും........" സുധാമണി ചോദിച്ചു.
"അതിപ്പം ഞാനെന്തോ പറയാനാടീ അങ്ങേരെന്നെ നെലത്ത് നിർത്തണ്ടേ.........." ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ചേച്ചിയൊന്ന് പറയ് ചേച്ചീ ഞാൻ കാലുപിടിക്കാം...." സുധാമണി കരയാൻ തുടങ്ങി.
"നീ കാലൊന്നും പിടിക്കണ്ട ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ കേക്കുവോ.........." ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
"ചേച്ചി പറ ഞാൻ എൻ്റെ ജീവൻ വേണേലും തരാം........." അവൾ പറഞ്ഞു.
"ജീവനൊന്നും വേണ്ടാടീ ഞാനകത്തോട്ടൊന്ന് വന്നോട്ടേ........." ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"വാ........ചേച്ചീ..........." അവൾ വിളിച്ചു. ഞാൻ കടക്കുള്ളിലൂടെ പിറകിലെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
"എന്തൊക്കെയൊണ്ട് കല്ല്യാണിയമ്മേ വിശേഷം....." അവളുടെ ഭർത്താവിൻ്റെ അമ്മ അവിടുണ്ടായിരുന്നു.
"ഓ......സുഖമായിട്ടിരിക്കുന്ന് മോളേ മോളെവിടെ പ്പോയതാ.........." അവൻ വെറ്റിലക്കറ പുരണ്ട പല്ലുകാട്ടി ചിരിച്ചു.
"ഞാൻ വാടകപിരിക്കാനെറങ്ങിയതാ........" ഞാൻ പറഞ്ഞു.അവരുടെ മുഖം മങ്ങി കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
"ചേച്ചീ......ഞാനെന്താ ചെയ്യണ്ടെ........" സുധാമണി അകത്തേക്കുവന്നു.
"നിനക്ക് വിൽക്കാനോ പണയംവെക്കാനോ എന്തെങ്കിലുമൊണ്ടോ........." ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"എൻ്റെ ചേച്ചീ കൊറച്ച് സ്വർണ്ണമൊണ്ടാരുന്നത് അങ്ങേർക്ക് വേണ്ടി പണയംവെച്ച് ഇനി ഒന്നുമില്ല ചേച്ചീ........" അവൾ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"നല്ല ഉരുപ്പടികള് കയ്യിലിരുന്നിട്ട് ഇല്ലന്നോ......." ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"ചേച്ചീ......ഈ ഞാനല്ലാതെ വിക്കാനും പണയംവെക്കാനും ഒന്നുമില്ല........" അവൾ പറഞ്ഞു.
"അതാ ഞാനും പറഞ്ഞത് നിൻ്റയീ ചക്കമൊലേം ആനക്കുണ്ടീം എരുമപ്പൂറുമൊക്കെ എൻ്റെ കെട്ടിയോനും മക്കൾക്കും കൊറച്ചുദെവസമൊന്ന് വാടകക്ക് കൊടുക്ക് ഈ കടേം അഞ്ചുസെൻ്റും നിൻ്റെ പേരിലങ്ങ് തരാം തൽക്കാലം പിടിച്ചുനിക്കാൻ കൊറച്ച് കാശും തരാം........." ഞാൻ ഒരു പിടിവള്ളി കിട്ടിയതിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അല്ലേലും ഇവൻ പറഞ്ഞാരുന്നു ആരുമില്ലാത്തോരല്ലേ അതവർക്കങ്ങ് വെറുതേ കൊടുക്കാമെന്ന്........." അളിയനെ ചൂണ്ടി അമ്മ പറഞ്ഞു.
"അതല്ലെങ്കിലും അവൾക്ക് തന്നെ കൊടുത്തേനേ അവൻ്റച്ഛൻ തൊടങ്ങിയ