Chapter Title : കൂട്ടുകുടുംബം 3 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

കേട്......" ആൻ്റി പറഞ്ഞു.
"എന്തുവാടീ കേട് നീ ഇനി മൂന്നാമത് കെട്ടുന്നോ...." അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.
"മൂന്നാമതോ......ആകെ ഞാനൊന്നല്ലേ കെട്ടീട്ടൊള്ള്......." ആൻ്റി ചോദിച്ചു.
"രണ്ടാമതേതല്ലേ ഇന്ന് കഴിഞ്ഞത് ഗന്ധർവ്വവിവാഹം........." അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
"ഓ....... ഒരു ഗന്ധർവ്വൻ......." ആൻ്റി കളിയായി പറഞ്ഞു.
"ആ.....അല്ലേലും കാര്യം കഴിഞ്ഞപ്പം നമ്മളെ വേണ്ട........" അച്ഛൻ പിണക്കം നടിച്ച് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ആൻ്റിയുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു.
"ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ......." ആൻ്റി അടുത്തിരുന്ന് അച്ഛൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തലോടി. അച്ഛൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു.
"എന്തുവാടീ ഇത്........." ആൻ്റിയുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണീരൊഴുകുന്ന കണ്ട് അച്ഛനാകെ പതറി.
പത്തുമുപ്പത് വർഷമായി കൂടെത്താമസിക്കുന്ന അമ്മയെ തമാശക്ക്പോലും കരയിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അച്ഛൻ വിഷമിച്ചു.അച്ഛൻ ആൻ്റിയെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചു കിടത്തി.
"ഞാ....ഞാൻ വിചാരിച്ചു പിണങ്ങിയതാണെന്ന്......" ആൻ്റി പറഞ്ഞൂ. അച്ഛൻ ആൻ്റിയുടെ മുഖം പിടിച്ച് കണ്ണുനീരെല്ലാം ചുണ്ടുകൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു. അച്ഛൻ ആൻ്റിയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
"ഇനിയൊരിക്കലും കരയത്തില്ലെന്ന് വാക്കുതാ....."
അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
"ഇല്ലേട്ടാ.....ഇനി ഞാൻ കരയത്തില്ല......." പെട്ടെന്ന് ആൻ്റി സീരിയസ്സായി.
"വാ....കഴിക്കണ്ടേ......" ആൻ്റി അച്ഛനെ കയ്യിൽപ്പിടിച്ച് വലിച്ചു.അച്ഛൻ എണീറ്റ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.
"അയ്യേ മുണ്ടുടുക്ക് മനുഷ്യാ......." ആൻ്റി പറഞ്ഞു.
"എന്തിനാടീ.....ഇവിടെ നമ്മളേല്ലേയുള്ളു......" അച്ഛൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആൻ്റിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
"മതി മനുഷ്യാ......വല്ലോം കഴിക്കാം....." ആൻ്റി അച്ഛൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു.അച്ഛൻ ആൻ്റിയുടെ നെറുകയിൽ അരുമയായി ഉമ്മവച്ചു.
രണ്ടുപേരും ഒരേ പ്ലേറ്റിൽ ബിരിയാണി കഴിച്ചു.
"ഇനിയിപ്പം ഞാനെല്ലാരേം കല്ല്യാണം വിളിക്കുന്നേയൊള്ള് ആരോടും ചോദിക്കാനും പറയാനും നിൽക്കുന്നില്ല അതല്ലേ ഏട്ടാ നല്ലത് ......." ആഹാരം കഴിഞ്ഞ് നഗ്നനായ അച്ഛൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്നുകിടന്ന് ആൻ്റി ചോദിച്ചു.
"അതാ നല്ലത് പക്ഷേ എല്ലാവരേം വിളിച്ച് ഒരു