Chapter Title : കൂട്ടുകുടുംബം 4 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

പൂറും കൂതിയും നന്നായി വിരിഞ്ഞ് തള്ളി.പുറത്തേക്ക് തള്ളിയ അമ്മയുടെ കൂതിയിലേക്ക് അച്ഛൻ തൻ്റെ ഒൻപതിഞ്ച് കുണ്ണ ഇടിച്ചുകയറ്റി.
"ആഹ്ഹ...... അമ്മേ.......ഹാവ്......" അമ്മ അലറി. അമ്മയുടെ കരച്ചിൽ അച്ഛൻ്റെ ആവേശം കൂട്ടുകയാണ് ചെയ്തത് അൻപത്തിനാല് വയസ്സിലും ആരോഗ്യദൃഢഗാത്രനായ അച്ഛൻ അമ്മയെ ആഞ്ഞ് ഭോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചേച്ചി ആകെ തളർന്നെന്ന് തോന്നി ഒരു കൂട്ടക്കളി നടന്ന ഷീണത്തിൽ ചേച്ചി പതിയെ കണ്ണുകളടച്ചു. അച്ഛൻ അമ്മയുടെ വായിലേക്ക് കുണ്ണ കയറ്റി അടിതുടങ്ങി.അമ്മയുടെ വായിലേക്ക് പാലൊഴിച്ച് അച്ഛനും അടങ്ങി.
"ആകെ തളന്നെന്ന് തോന്നുന്ന്........." അളിയൻ ചേച്ചിയെ ഇരുകൈകൊണ്ടും കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"നാല് മൈരൻമാരൂടെ കേറി മേയുവല്ലാരുന്നോ......" അമ്മ ചോദിച്ചു. അളിയൻ ചേച്ചിയുമായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
"രണ്ടുപേർക്ക് ആളായി ഇനീം ഇവൻമാർക്കൂടെ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന് പറ്റിയ കുട്ടികളെ കിട്ടിയാ രക്ഷപെട്ടു........." അമ്മ പറഞ്ഞു.
"എടീ..... ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ നീ ദേഷ്യപ്പെടുമോ......." അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.
"അതെന്താ ഏട്ടാ അങ്ങനെ ഞാനിന്നുവരെ ഏട്ടനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ....." അമ്മ ചോദിച്ചു.
"എന്നാലും......." ആച്ഛൻ നിന്ന് പരുങ്ങി.അയ്യേ ഈ അച്ഛന് അമ്മയെ പേടിയോ ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
" നമ്മടെ ആവണിമോൾക്ക് രാജേഷിനെ ഇഷ്ടമാണ്.ഒത്താൽ രണ്ടുകല്ല്യാണവും ഒരേ പന്തലിൽ നടത്തണം ഇതല്ലേ ഏട്ടൻ പറയാൻ വരുന്നത്........"അമ്മ ചോദിച്ചു.
"അ....ആ.....അതുതന്നെ നീയെങ്ങനറിഞ്ഞ്......." അച്ഛൻ്റെ മുഖത്ത് ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു.
"അച്ഛാ.....ഇതുവരെ ആരും അച്ഛൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിന് എതിരുനിന്നിട്ടില്ല ഞാനും അങ്ങനാ പക്ഷേ......." രാജേഷേട്ടൻ പകുതിയിൽ നിർത്തി.
"എന്താടാ........." അച്ഛൻ്റെ മുഖം ഇരുണ്ടു.
"നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലെ രീതികൾക്ക് അവരൊത്തുപോവുമോ........" രാജേഷേട്ടൻ ചോദിച്ചു.
"അതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട് മാത്രമല്ല അവൾക്കതൊക്കെ ഇഷ്ടവുമാണ്......." അമ്മ പറഞ്ഞു.
"അമ്മക്കള്ളീ......സൂപ്പർ........" രാജേഷേട്ടൻ അമ്മയുടെ കവിളിൽ ഉമ്മവച്ചു.
"ഹാ.....ഇപ്പഴാ എനിക്ക് ആശ്വാസമായത്......." അച്ഛൻ ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"കൊച്ചുങ്ങളിതുവരെ സ്നേഹം എന്താണെന്നറിഞ്ഞിട്ടില്ല ഇനി നമ്മള് വേണം അവർക്ക് മനസ്സുനിറച്ച് സ്നേഹം കൊടുക്കാൻ......" അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
"ഇനി നിന്നോടൊരു വാക്ക്........" അച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ ആകാംഷയോടെ അച്ഛൻ്റെ മുഖത്തുനോക്കി.
"നിങ്ങടച്ഛനുമമ്മയും മരിച്ച സമയം അവളെന്നോടൊരു വാക്കേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു അവരെൻ്റെ വയറ്റിൽ പിറക്കേണ്ടവരാ അവരെ ഒരിക്കലും അനാഥരാക്കരുതെന്ന് ഞാനിന്നുവരെ അത് പാലിച്ചിട്ടുമുണ്ട് ഇനി നീ അവളുടെകൂടെയാ ജീവിക്കേണ്ടത് പിന്നീട് മനസ്സുപോലെ