Chapter Title : കൊരനുമൊത്തൊരു സംഗമം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

പണച്ചക്കാണ് ഹാഫ് മലയാളി...ആദ്യത്തെ തവണ കുറച്ച് pain ഫുൾ ആയിരുന്നെങ്കിലും 2ന്റ് ടൈം അയാളെന്നെ നന്നായി സുഖിപ്പിച്ചു... അടുത്ത തവണ കൂടുതൽ സുഖം ലഭിക്കും, കോണ്ടം ഇടാതെ ചെയ്യാം എന്നൊക്കെ വാക്ക് തന്നിട്ടാണ് അയാൾ പോയത്... 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞുള്ള വീക്ക്‌ എൻഡിൽ വീണ്ടും ഒരു സമാഗമം പ്രേതീക്ഷിച്ചിരുന്ന സമയത്താണ് വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത്

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഉത്സവത്തിനുള്ള ആളുകൾ ഉണ്ട് മാമൻ, മാമി, ചിറ്റപ്പൻ, ചിറ്റമ്മ, അങ്ങനെ ഒരു നീണ്ട നിര മുത്തശ്ശിയുടെ മരണം പ്രതീക്ഷിച്ചു വന്നവർ... 2 ദിവസം നന്നായി ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റിയില്ല പക്ഷേ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞതോടുകൂടി സ്ഥിതിഗതികൾ മാറിമറിഞ്ഞു മുത്തശ്ശിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിൽ നല്ല പുരോഗതി ഉണ്ടായി തുടങ്ങി... വന്നവരൊക്കെ പൊടി തട്ടി കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി

മുത്തശ്ശി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയതോടെ വന്നവരൊക്കെ ഏകദേശം ഒഴിഞ്ഞ മട്ടായി അവസാനം പഴയപോലെ ഞാനും അപ്പയും അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും മാത്രം.... അപ്പ പഴയപോലെ നാട്ട് കാര്യങ്ങളുമായി ഇറങ്ങി... ഞാൻ തിരിച്ച് പോകാൻ ടിക്കറ്റും ബുക്ക്‌ ചെയ്തു അഷികയെ വിളിച്ച് തിരിച്ച് ചെല്ലുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു

പക്ഷെ ഒരു രാത്രി മുത്തശ്ശിയുടെ അവസ്ഥ വീണ്ടും മോശമാകുകയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആക്കേണ്ടിയും വന്നു... ആ സമയത്ത് അപ്പ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പറ്റാത്ത കുറെ കാര്യങ്ങളിൽ ആയത് കൊണ്ടു അമ്മയും, ചിറ്റമ്മയും കൂടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിൽക്കേണ്ടി വന്നു ഞാൻ തനിയെ വീട്ടിലും

2 ദിവസം അങ്ങനെ തുടർന്നു... ട്രീറ്റ്മെന്റ് ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് ഡോക്ടർമാർ ഉറപ്പിച്ചു

ഇത്തവണ പക്ഷെ ആരും വന്നില്ല... മരിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുവാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി..

അമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു..

"മോളെ മുത്തശ്ശി എപ്പോ വേണേലും നമ്മെ വിട്ട് പോകും വീട്ടിൽ ആൾക്കാരൊക്കെ വരും ഞാനാ കോരനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അയാൾ വന്ന് വീടും പറമ്പും ഒക്കെ വൃത്തിയാക്കും...നീ റൂമിനുള്ളിൽ കതകടച്ചിരിക്കാതെ അയാൾക്ക് വെള്ളം വല്ലതും വേണേൽ എടുത്ത് കൊടുക്കണേ "

ശെരി അമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചു... ജനലിൽ കൂടി പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കോരൻ വന്ന് പണി തുടങ്ങിയിരുന്നു... ഞാൻ പടവുകൾ ഇറങ്ങി താഴെ അടുക്കളയിൽ എത്തി കുറച്ച് വെള്ളവും എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് പോയി...

ഞാനൊരു ഷോർട്സ് ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്.. ഷോർട്സ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തീരെ ഇറക്കം കുറവാണ് കാലുള്ള ഷഡ്ഢിയുടെ അത്ര ഇറക്കം മാക്സിമം... പിന്നെ നല്ല ലൂസ് ആയ ഒരു ടീഷർട്ടും ബ്രാ