Chapter Title : കൊറോണ അമ്മൂമ്മയോടൊപ്പം 2 [Old monk]

പറഞ്ഞു

ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കി കുളിച് സുന്ദരി ആയി വന്നിരിക്കുന്നു

എന്തൊരു ഐശ്വര്യം

നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ട് എനിക്ക് എന്റെ മനസിലെ വേദന വർധിച്ചു

എന്നിലെ പേടിയും സങ്കടവും കുറ്റബോധവും മനസിലാക്കിയ പോലെ അമ്മ ചോദിച്ചു

എന്ത് പറ്റി എന്റെ കുട്ടിക്ക് ഇന്നൊരു വാട്ടം

അമ്മ എന്റെ കവിളിൽ തലോടി

ഞാൻ അമ്മ കാണാതെ എന്റെ കണ്ണീർ തുടച്ചു

ഒന്നുല്ലമ്മ ഞാൻ ഒകെ ആണ്

അമ്മ : ഏയ്‌ എന്തൊ ഉണ്ട് അമ്മയോട് പറ

എന്റെ നെഞ്ചിൽ വേദന പോലെ എനിക്ക് തോന്നി

ഞാൻ : ഇല്ല അമ്മേ

അമ്മ : എന്ന എണീക് ഇന്ന് നമ്മടെ പറമ്പിൽ പണിക്ക് ആൾക്കാരൊക്കെ ഉണ്ട്

അമ്മ എണീറ്റ് പോവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയെ പയ്യെ വിളിച്ചു

ഞാൻ : അമ്മേ

അമ്മ : എന്താ മോനു

ഞാൻ : ഞാൻ നമ്മടെ വീട്ടിൽ ഒന്ന് പോയി വന്നാലോ

അമ്മ : അയ്യോ അപ്പൊ ഞാനോ

ഞാൻ : അമ്മ ഇവടെ നിന്നോ ഞാൻ ഒന്ന് പോയി നിന്നിട്ട് വരാം എനിക്കെന്തോ അച്ഛനേം ചേട്ടനെ ഒക്കെ കാണാൻ തോന്നുവ

അമ്മ : അപ്പോ എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഇല്ലേ ഇതിപ്പോ കൊറോണ പണ്ടാരം ഉള്ളതോണ്ടല്ലേ

യാത്ര ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ലല്ലോ

ഞാൻ : അതൊക്കെ ഞാൻ എങ്ങനേലും പൊക്കോളാം അമ്മ

അമ്മ : എന്താ മോനു ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഇതൊക്കെ ഒന്ന് തീരട്ടെ പെട്ടന്ന്

അമ്മ എന്റെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു

അമ്മ : എന്റെ മോൻ ഇവിടെ ബോർ അടിച്ചു തുടങ്ങിയോ. ഓ ഫോണിൽ പോലും നെറ്റ് കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ ല്ലേ ക്ലാസിലെ പെൺപിള്ളേരെ ഒക്കെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും

അമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചു

ഞാൻ : അല്ല അമ്മ സത്യായിട്ടും

എന്താണ് അമ്മയും മോനും ഒരു സ്വകാര്യം പറച്ചിൽ. പെട്ടന് അമ്മൂമ്മ റൂമിലോട്ട് കയറി വന്നു

ഞാൻ ആകെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി

എന്റെ പേടി കൂടി വന്നു

അമ്മൂമ്മ എങ്ങാനും ഇന്നലെ രാത്രി കണ്ട കാര്യം പറയുമൊ

ഞാൻ ആകെ വിഷമിച്ചു