Chapter Title : കൊറോണ അമ്മൂമ്മയോടൊപ്പം 2 [Old monk]

മുറിയിലേക്ക് പോയി

ഒരു പഴയ പെട്ടി തുറന്നു

അത് മുഴുവനും നോവലുകൾ ആയിരുന്നു

പല എഴുത്തുകാരുടെ

അത്ര വായന പ്രിയൻ അല്ലാത്ത ഞാൻ വല്ല്യ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ഒരു ബുക്ക്‌ എടുത്തു

പാത്തുമ്മയുടെ ആട്

മുൻപ് വായിച്ചിട്ടുള്ളതാണെങ്കിലും രസമുള്ള ബുക്ക്‌ ആണ്

എന്റെ ആ നിൽപ് കണ്ട് അമ്മൂമ്മ ചിരിച്ചു

ഞാൻ :എന്താ അമ്മൂമ്മേ

അമ്മൂമ്മ : ഏയ്‌ ഒന്നൂല്ല നീ ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കുന്നതോർത്തു ചിരിച്ചത

എനിക്കറിയാം ഇതൊന്നും വായിച്ച നിന്റെ ബോറടി മാറില്ലെന്ന് അതുകൊണ്ട് ഇതൊരു മാറായ

വേറെ ആരോടും പറയില്ലെന്ന് അമ്മൂമ്മക് വാക്ക് താ

അമ്മൂമ്മ കൈ നീട്ടി

ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തു

വേറെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ഒരു പെട്ടി അമ്മൂമ്മ എടുത്തു

ആകെ പോടീ പിടിച് ഇരിക്കുകയാണ്

പയ്യെ താക്കോൽ ഇട്ട് തുറന്നു

അതിലും ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങൾ പക്ഷെ ചെറിയ പുസ്തകങ്ങളാണ്

അമ്മൂമ്മ അതിലൊന്ന് എടുത്ത് എന്റെ നേരെ നീട്ടി

എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല

*മുത്തുച്ചിപ്പി*

ഒത്തിരി കെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതുവരെ വായിക്കാൻ കിട്ടീട്ടില്ല

ഞാൻ അന്ധം വിട്ട് അമ്മൂമ്മയെ നോക്കി

അമ്മൂമ്മ എന്റെ മുഖം കണ്ട് ചിരിക്കുകയാണ്

അമ്മൂമ്മ : എടുത്തോ പേടിക്കണ്ട

എനിക്കറിയാം നിനക്ക് ഇപ്പോ ഇതിന്റെ കുറച്ച് ആവശ്യ ഉണ്ടെന്ന്

ഇതൊക്കെ ഈ പ്രായത്തിൽ സാധാരണയ

എന്താ മേടിക്കാതെ വേണ്ടേ നിനക്ക്

ഞാൻ ഒരു നാണത്തോടെ തല കുലുക്കി

അയ്യടാ അവന്റെ ഒരു നാണം നോക്കിയേ എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മൂമ്മ എനിക്ക് ആ പെട്ടിയുടെ ചാവി തന്നു

അമ്മൂമ്മ : നിന്റെ മാമനെ കളക്ഷൻ ആണ്

ചെറുപ്പത്തിൽ ചെക്കന് ഇത് തന്നാരുന്നു പരിപാടി. ഞാൻ ഒന്നും അറിയുന്നില്ലെന്നാരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. ഇപ്പൊ പെണ്ണൊക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു നല്ല കുട്ടി ആയിട്ടുണ്ട്. ഈ പെട്ടി ഞാൻ ഈ അടുത്ത കണ്ടത് എവിടേലും കളയാം അല്ലെങ്കി കത്തിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചതാരുന്നു. ഇനി ഇപ്പൊ അത് വേണ്ടല്ലോ അല്ലെ

ഞാൻ ആകെ നാണിച് ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാതെ നിന്നും

അമ്മൂമ്മ : ഇപ്പൊ എഴുതും വായനേം ഒക്കെ ഫോണിൽ ആയോണ്ട് നെറ്റ് ഇല്ലാതെ നീ കൊറേ