Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

വച്ച് വേറെ നോക്കാലോ. മാഡം ഒക്കെ ആണോ. ??

കവിതയുടെ മുഖത്ത് നാണം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു. രമ്യ അവിടേക്ക് കടന്നു വന്നു.

കവിത: അതിനു എൻ്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്.

രമ്യ: ഓഹോ.. അതൊന്നും ഏട്ടന് പ്രശനം അല്ല. മാഡം ചുമ്മാ divorce ചെയ്തു ഇങ്ങു പോര്. ഏട്ടന് മാഡം സെറ്റ് ആണ്.

ജോസ്‌ന: കണ്ടോ, എല്ലാവരുടെയും അഭിപ്രായം same ആണ്. പിന്നെന്താ പ്രശനം.

ഒരു ബ്രേക്ക് എന്ന പോലെ കാളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങി. ജോസ്‌ന എഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. അങ്കിതയുടെ അച്ഛൻ ആയിരുന്നു അത്. അദ്ദേഹം എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു, കൂടെ അവളുടെ ബ്രദറും, സോഫയിൽ ഇരുന്നു.

അച്ഛൻ: ഗുഡ് ഈവനിംഗ്. അഖിലിൻ്റെ റൂം ലോക്ക് ആയത് കൊണ്ട ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്.

ഞാൻ: ഞങൾ ചുമ്മാ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു.

അച്ഛൻ: ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ.

കവിത: ഇല്ല. ഓർഡർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അച്ഛൻ: എല്ലാവരോടും ഒരു താങ്ക്സ് പറയാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്. അങ്കിത ഞങൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ സന്തോഷത്തോടെ ആണ് ഇറങ്ങിയത്. എല്ലാ ക്രെഡിറ്റും നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ളതാണ്.

കവിത: നമുക്കിടയിൽ താങ്ക്സ് ഒക്കെ വേണോ അച്ഛാ. അവള് ഞങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട് ആണ്. അത്രേ ഉള്ളു.

അച്ഛൻ: അഖിൽ, കൊറോണ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ എന്താ പ്ലാൻ. !?

ഞാൻ: ഒരു ബേക്കറി വാങ്ങാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ട്. പണിക്കരെ ഒക്കെ ഒന്ന് സെറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു പോയി വില സംസാരിക്കണം. ഇപ്പോള് Just പറഞ്ഞു വച്ചു എന്നെ ഉള്ളൂ.

അച്ഛൻ: Investment ഞാൻ തരാം. അവൾക്കായി വച്ചിരുന്നതിൽ ഒരു കോടി രൂപ ഉണ്ട്. അതു നിനക്ക് തരാം, ബിസിനസ്സ് ഡെവലപ്പ് ആകുന്നത് അനുസരിച്ച് കുറേശെ തിരിച്ചു തന്നാൽ മതി.

ഞാൻ: ഹേയ്. അതൊന്നും വേണ്ട. അതു ശരിയാവില്ല.

അച്ഛൻ: ഇത് അങ്കിതയുടെ തീരുമാനം ആണ്. താൻ കോവിഡ് കഴിഞ്ഞാൽ എന്ത് ജോലി ചെയ്യും എന്നത് അവൾക്ക് ഒരു ടെൻഷൻ ആയിരുന്നു. എൻ്റെ മോൾടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടിന് വേണ്ടി