Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 12 [Akhil George] [Climax]

കളിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള വൈബ് ഒന്നും ഇല്ലേലും ചുമ്മാ ഒരു രസം തോന്നി കളിച്ചത് ആണ്, വിട്ടുകള.

അവള് പെർഫ്യൂമും പ്രസീത എഴുതിയ നോട്ടും എൻ്റെ കയ്യിൽ തന്നു.

രമ്യ: മോൻ തന്നെ വെച്ചോ ഇത്. വാ അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ പോകാം. കട്ടിലിൽ ഒരു കൊട്ട വെള്ളം കിടക്കുന്നത് കവിത മാം വല്ലതും കേറി വന്നു കണ്ടാൽ പിന്നെ എനിക്ക് കളിക്കാൻ ഞാൻ വേറെ ആളെ നോക്കേണ്ടി വരും.

ഞാൻ ആ ടവ്വൽ മാത്രം ഉടുത്തു രമ്യയുടെ പുറകെ അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി. കവിത കിടക്കുക ആയിരുന്നു, ജോസ്‌ന ആണേൽ ഒരു ചായ കുടിക്കുക അണു. ഞാൻ കിച്ചനിലേക്ക് വിളിച്ചു ഫുഡ് ഓർഡർ ചെയ്തു, കട്ടിലിൽ കവിതയുടെ അടുത്ത് പോയി അവളുടെ വയറിൽ കൂടി കൈ ഇട്ടു ചേർന്ന് കിടന്നു.

ഞാൻ: എന്താ പെണ്ണേ. എൻ്റെ കുട്ടിക്ക് വയ്യേ.

കവിത: (എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി) അഖി.. ഹെവി Headache ആണ് ഡാ, നീ ഇന്നലെ നന്നായി ഉറങ്ങിയോ.

ഞാൻ: ഹാ കുഴപ്പം ഇല്ല.

കവിത: എനിക്കറിയാം എൻ്റെ മുത്തിനെ, എൻ്റെ ചൂട് ഇല്ലേൽ നിനക്ക് ഉറങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെന്ന്.

എന്തോ ഒരു ആവേശത്തിൽ അവള് പറഞ്ഞു പോയതാണ് എന്ന് അവൾക്കും പിന്നെ ആണ് ബോധം വന്നത്. ഞങൾ രണ്ടു പേരും ഒരേ സമയം തല ഉയർത്തി പിന്നിലേക്ക് നോക്കി. ജോസ്‌ന ഇത് കേട്ടിരുന്നു, അവള് ഞങ്ങളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. കവിത നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് പതിച്ചു.

ജോസ്‌ന: ഇവിടെ പ്രായ പൂർത്തി ആയ പെണ്ണുങ്ങൾ വേറെ ഉണ്ട്. അശ്ലീല പ്രവർത്തികൾ ഒന്നും കാണിക്കരുത്, ബെഡ് ഷീറ്റ് നാശം ആക്കരുത്.

ഞാൻ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ, രമ്യ കേൾക്കും എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവള് രമ്യ വാഷ്റൂമിൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വീണ്ടും കവിതയെ പറ്റി ചേർന്നു കിടന്നു.

കവിത: (പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ) ഡാ. എൻ്റെ കൺട്രോൾ പോകും. നീ എഴുന്നേറ്റ് അപ്പുറത്ത് എങ്ങാനും പോ.

ഞാൻ: ഞാൻ പോവില്ല.

അവളുടെ T ഷർട്ട് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ഇടുപ്പിൽ