Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 4 [Akhil George]

ആയി. എൻ്റെ കുണ്ണ ഊമ്പുന്നത് അവള് നിർത്തിയിരുന്നു, അവർ എൻ്റെ ദേഹത്ത് തളർന്നു കിടന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു, അവരുടെ വെള്ളം എല്ലാം എൻ്റെ മുഖത്ത് ആയി. അനക്കമില്ലാതെ ഒരു 5 മിനിട്ട് കിടന്നു, പിന്നെ അവർ എഴുന്നേറ്റു പോയി. ഞാൻ എൻ്റെ കണ്ണിലെ കെട്ട് അഴിച്ചു ചുറ്റുപാടും നോക്കി, റൂമിൽ അവളെ കാണാൻ ഇല്ല. ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റു ഹോൾ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു, അവിടെയും ഇല്ല. വാഷ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നു നോക്കി, അവിടെ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു കരയുന്ന ഫരീദ യെ ആണ് ഞാൻ കാണുന്നെ. ആകെ ടെൻഷൻ അടിച്ചു ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. അവള് ഒരു ഞെട്ടലോടെ തല ഉയർത്തി നോക്കി.. പൂർണ നഗ്നരായി ഞങൾ പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവള് പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റി. കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങി ഇരിക്കുന്നു.

ഫരീദ (എൻ്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട്): അഖീ... I'm Sorry..😔 ഇന്ന് ഇവിടെ നടന്നത് പുറത്തറിഞ്ഞാൽ എൻ്റെ ലൈഫ് തീരും അഖി, നീ ആരോടും പറയരുതേ... പറ്റി പോയി അഖീ... I'm Sorry... നീ ആരോടും പറയരുതേ...

ഞാൻ: ചേ... എഴുന്നേൽക്ക് മാഡം. ഞാൻ ആരോട് പറയാൻ. ചുമ്മാ എന്തിനാ nervous ആകുന്നേ.. വാ എണീക്കൂ...

ഫരീദ: സോറി അഖി...

ഞാൻ: മാഡം, എഴുന്നേറ്റു വാ... നമുക്ക് സംസാരിക്കാം...

ഞാൻ അവളെ പൊക്കി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. പൂർണ നഗ്നരായി തന്നെ ഞങൾ ബെഡിൽ വന്നു ഇരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി മെല്ലെ ആ ചുവന്ന ചുണ്ട് വായിൽ ഇട്ടു നുണഞ്ഞു. ആദ്യം ബലമായി എതിർത്തെങ്കിലും ഞാൻ വിടുന്ന മട്ടില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവളും തിരിച്ചു സഹകരിച്ചു.

അവള് എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈ വച്ചു തടവിക്കൊണ്ട് ചുണ്ട് നുണയുന്നത് ആസ്വദിച്ചു. ഞാൻ എൻ്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ വയറിലും മറ്റെ കൈ അവളുടെ മുലയിലും വച്ച് മെല്ലെ തലോടാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ച് നേരത്തെ ചുംബനത്തിന് ഒടുവിൽ വേർപെട്ടു അവളെ നോക്കി. കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും കാമം കത്തുന്നു.

ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി പെട്ടന്ന് മൂഡ് ഓഫ് ആയെ ?

ഫരീദ: മൂന്ന് വർഷം എങ്കിലും മിനിമം ആയട ഒരു സുഖം അറിഞ്ഞിട്ട്. നീ തൊട്ടപ്പോൾ തന്നെ എൻ്റെ സകല കണ്ട്രോളും പോയി. നിൻ്റെ കൂടെ സേഫ് ആണെന്ന് ഒരു വിശ്വാസം ഉണ്ട്,