Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 5 [Akhil George]

നമ്പർ ചോദിച്ചു നേരെ റൂമിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. കാളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞു ഡോർ തുറന്നു. Sample എടുക്കണം എന്ന് മാത്രമാണ് ശ്യാമള മാഡം പറഞ്ഞിരുന്നത്, പക്ഷെ അതൊരു ലേഡി ആണെന്നും ഇതുപോലെ ഒരു ചരക്ക് ആണെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്കാ ഒരു ഹിന്ദി നടിയുടെ ലുക്ക്, ഒരു സ്‌ലിവലെസ് ബ്ലാക്ക് കളർ t ഷർട്ടും തുടയിൽ തുണി അരച്ച് ഒട്ടിച്ച പോലെ ഇറുകിയ ഒരു ബ്ലാക്ക് ഷോർട്സും ആണ് വേഷം. സ്‌ട്രെയിറ്റ് ചെയ്ത മുടി പാറി പറന്നു നടക്കുന്നു.

"ചുരാക്കെ ദിൽ മെരാ ഖൊരിയ ചലി..." ഈ പാട്ട് ആണ് പെട്ടന്ന് മനസ്സിൽ വന്നത്.

ഞാൻ: (സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു) hi, ഞാൻ അഖിൽ. ശ്യാമള മാഡം പറഞ്ഞിട്ട് സാമ്പിൾ collect ചെയ്യാൻ വന്നതാണ്.

അവർ: hi അഖിൽ, ഞാൻ ഡോക്ടർ അങ്കിത, ശ്യാമള ആൻ്റി പറഞ്ഞിരുന്നു. കയറി വരൂ.

അങ്കിത തിരിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് നടന്നു, അവരുടെ തുള്ളി തുളുമ്പി ആടുന്ന ചന്തിയുടെ താളം പിടിച്ചു പിറകെ ഞാനും. വമ്പൻ ഒരു സ്യൂട്ട് റൂം ആയിരുന്നു അത്, അവർ സോഫയിലേക്ക് ചെന്നു ഇരുന്നു.

അങ്കിത: അഖിൽ, ഞാൻ മുംബൈയിൽ നിന്നും രണ്ടു തവണ Covid Test ചെയ്തിരുന്നു, രണ്ടു തവണയും എനിക്ക് മൂക്കിൽ നിന്നും ബ്ലീഡിംഗ് ഉണ്ടായി, it's too disgusting. So അഖിൽ, it's a humble request, please take sample carefully.

ഞാൻ: ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല മാഡം. കണ്ണ് അടച്ചു ഇരുന്നോള്, ഞാൻ മെല്ലെ എടുത്തോളാം. സോഫയുടെ ഈ അറ്റത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി ഇരുന്നാൽ എനിക്ക് ഒന്ന് കൂടി ഈസി ആയേനെ.

അങ്കിത: കൂൾ... ടെൻഷൻ ഉണ്ട്.

ഞാൻ: ടെൻഷൻ വേണ്ട മാം. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.

അവർ സോഫയുടെ അറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു. ഞാൻ rapid test ചെയ്യാൻ ഉള്ള സ്ലൈഡ് എടുത്ത് ടേബിളിൽ വച്ചു, കയ്യിൽ ഗ്ലൗസ് ഇട്ടു. RTPCR test ചെയ്യാൻ ഉള്ള VTM ട്യൂബ് തുറന്നു കയ്യിൽ വെച്ച്, സാമ്പിൾ എടുക്കാൻ ഉള്ള സ്റ്റിക്ട്സ് എല്ലാം തുറന്നു. അവർ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്, കണ്ണിൽ ടെൻഷൻ നന്നായി ഉണ്ട്.

ഞാൻ: മാഡം, തല ഒന്ന് പുറകോട്ടു ചരിച്ചു ചാരി ഇരിക്കുമോ.? വേണേൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചോളൂ.

അവർ അത് പോലെ ചെയ്തു, but കണ്ണുകൾ അടച്ചിരുന്നില്ല. Sample എടുക്കാൻ ഞാൻ അടുത്തേക്ക്