Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 8 [Akhil George]

അപ്പോളാണ് വാട്സാപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്. നോക്കിയപ്പോൾ അത് ജോസ്‌ന ആണ്.

ജോസ്‌ന: ഹായ് ഏട്ടാ.. തിരക്കിൽ ആണോ.?

ഞാൻ: അല്ലടാ പറ, എന്തേ വിശേഷിച്ച്.?

ജോസ്‌ന: ഞാൻ ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി നിൽക്കാണ്. Next week ഒരു ഫംഗ്ഷൻ ഉണ്ട്. അതിനു ഡ്രസ്സ് സെലക്ട് ചെയ്യുക ആണ്. എന്നെ ഒന്ന് ഹെൽപ്പ് ചെയ്യാമോ. ?

ഞാൻ: ഞാൻ എങ്ങനെ ഹെൽപ്പ് ചെയ്യാൻ ആണ് കുട്ടാ. നീ ഒന്ന് സെലക്ട് ചെയ്തോ, നന്നാവും. നീ ഇടുന്ന ഡ്രസ്സ് മുഴുവനും അടിപൊളി ആണ്.

ജോസ്‌ന: ഏട്ടൻ pg യിൽ ഇല്ലേ.? ഞാൻ ഇപ്പോള് അതു വഴി ആണ് ഡ്രസ്സ് എടുക്കാൻ വന്നത്. കാർ അവിടെ കണ്ടില്ല.

ജോസ്‌ന എനിക്ക് രണ്ടു ടോപ്പിൻ്റെ ചിത്രം അയച്ചു, അതിൽ ഏതാ നല്ലത് എന്നും ചോദിച്ചു.

ഞാൻ: ഇല്ലഡാ.. ഞാൻ വേറെ ഒരു സ്ഥലത്താണ്. ഡാ, ഫോട്ടോ കണ്ടാൽ എങ്ങനെയാ സെലക്ട് ചെയ്യുക, ഇട്ടു കണ്ടാൽ അല്ലെ പറയാൻ പറ്റൂ. കാഴ്ചയിൽ ആ സ്കൈബ്ലൂ കളർ കുഴപ്പം ഇല്ല. നല്ല ഡിസൈൻ ആണ്.

അപ്പോള് അങ്കിതയുടെ കോൾ വന്നു.

അങ്കിത: ഹായ് അഖിൽ. ഞാൻ ഒരു 10 മണിക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി, ഡാഡിയെ കണ്ടു. Mild attack ആണ്, ഇപ്പോള് കുഴപ്പം ഇല്ല.

ഞാൻ: ഹ.. ആശ്വാസം ആയി. ഞാൻ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം എടുത്ത് നിൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചുമ്മാ ടിവി കണ്ട് ഇരിക്കുക ആണ്.

അങ്കിത: ok ഡോ. റെഡ്ഡി സാറിനെ വിളിച്ചു ഞാൻ ഒരു 15 ഡേയ്സ് leave പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: ഒക്കെ റെഡി ആയിട്ടു നീ വന്നാൽ മതി. ഇവിടുത്തെ കാര്യം ഞങൾ നോക്കിക്കോളാം.

അങ്കിത: ok അഖിൽ. ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം. ലൗ you കണ്ണാ, ബൈ.

കോൾ കട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ വാട്സാപ്പിൽ ജോസ്‌നയുടെ നാലഞ്ച് മെസ്സേജ്. തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടു ടോപ്പിലും പല പോസിൽ ഉള്ള ഫോട്ടോസ്. ചില പോസുകൾ കണ്ടപ്പോൾ 'ഞാൻ പ്രകാശനിലെ' അപർണ ദാസിൻ്റെ ചെറിയ ഒരു ഛായ കാച്ചൽ ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി.