Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 8 [Akhil George]

കവിത: വേണ്ട അഖി. ബ്രെഡ് കഴിച്ചു adjust ചെയ്യാം ഞാൻ.

ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി അല്പം കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കാൻ ഉള്ള പരിപാടി തുടങ്ങി. പപ്പടവും കാച്ചി, ഉണ്ടായിരുന്ന പയർ കൊണ്ട് ഒരു ഉപ്പേരിയും റെഡി ആക്കി ടേബിളിൽ സെറ്റ് ചെയ്തു. അവള് ഫ്രഷ് ആയി വന്ന് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവള് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു അയച്ചു പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ തന്നെ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ചു. ഞാൻ ബെഡ്റൂമിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവള് കണ്ണ് തുറന്നു കിടക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഒന്ന് മേൽ കഴുകി ഷോർട്സ് മാത്രം ഇട്ടു അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കിടന്നു. നഗ്നമായ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല വെച്ച് അവള് കിടന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ മെല്ലെ തടവി കൊണ്ട് കിടന്നു. എൻ്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു നനവ് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു തല പൊക്കി നോക്കി.

ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി പെണ്ണേ.! എന്തിനാ കരയണെ.?

കവിത: ഏതൊരു പെണ്ണും സ്വന്തം ഭർത്താവിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് നിൻ്റെ അടുത്ത് നിന്നും കിട്ടിയപ്പോൾ സന്തോഷം വന്നതാ.

ഞാൻ: അതിനു എനിക്ക് നിന്നോട് സെക്സ് എന്നൊരു വികാരം മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. നീ എൻ്റെ പെണ്ണല്ലേ. !!

കവിത: ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്നറിയാം പക്ഷെ അങ്ങനെ നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഞാൻ: സാരമില്ല. ഞാൻ ഉണ്ടാകും എന്നും നിൻ്റെ കൂടെ. നീ കൂടുതൽ ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട. കിടന്നു ഉറങ്ങിക്കോ.

കവിത: ഇപ്പോള് നല്ല ആശ്വാസം ഉണ്ട് അഖി. U r my gem. Love you da.. (എൻ്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നു)

ശെരി ആയിരുന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത്, സെക്സ് എന്ന വികാരത്തിനും ഉപരി അവള് എനിക്ക് ആരൊക്കെയോ ആയിരുന്നു. എന്നെ കെയർ ചെയ്യുന്നതിൽ മുന്നിൽ അവള് ആണ്. എൻ്റെ ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത്, വെൽ വിഷർ, പാർട്ണർ, ഫിനാൻഷ്യൽ സപ്പോർട്ടർ എന്നീ റോളുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അവളെ കഴിഞ്ഞേ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

കവിതയുടെ കൂടെ ഞാനും ഉറക്കം പിടിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചൂട് പറ്റി അവള്