Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 8 [Akhil George]

നോക്കുക ആണേൽ രമ്യ എന്നോട് എന്തോരം ക്ലോസ് ആണ്, അപ്പോ നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നിയില്ല ?

കവിത: രമ്യയ്ക്ക് നിന്നോട് ഒരു best friend ഇഷ്ടം ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അതുപോലെ അല്ലല്ലോ ജോസ്‌ന ഇന്നലെ വന്ന കുട്ടി അല്ലെ.

രമ്യയെ പറ്റി അവളുടെ അഭിപ്രായം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഉള്ളിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

ഞാൻ: ഓഹോ. സാധാരണ പറയും, കൂടെ കിടക്കുന്നവന് രാപ്പനി അറിയാം എന്ന്. പക്ഷേ ഇത്ര നാളും നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ പെണ്ണേ. (ഞാൻ സെൻ്റി അടിച്ചു, അവള് അതിൽ വീണു)

കവിത വേഗം ചാടി എഴുന്നേറ്റു ഇരുന്ന് എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

കവിത: സോറി അഖി. ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതല്ല. എനിക്ക് പേടിയാ, നിന്നെ മിസ്സ് ആകുമോ എന്ന്. ഒരു കാരണം കൊണ്ടും നിന്നെ മിസ്സ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. (അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു)

ഞാൻ: നിൻ്റെ ദേഹത്ത് തൊടാൻ പോലും നീ എന്നെ വിലക്കി. വേണ്ട, നീ എന്നെ അല്ല നമ്മുടെ ബന്ധത്തെ സംശയിച്ചു. (ഞാൻ നന്നായി സെൻ്റി അടിച്ചു) ഞാൻ പോവാണ്, നാളെ കാണാം. (ഞാൻ പോകാൻ വേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കുന്ന പോലെ കാണിച്ചു)

അവള് എൻ്റെ കൈ പിടിച്ചു സോഫയിലേക്ക് ഇരുത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.

കവിത: അങ്ങനെ അല്ല അഖി. ഞാൻ പേടി കാരണം ....

എൻ്റെ കൈ എടുത്ത് അവള് അവളുടെ മുലയില് വെച്ചു. ഞാൻ കൈ പിൻവലിക്കാൻ നോക്കി, അവള് പിന്നെയും കൈ ബലത്തിൽ പിടിച്ചു അവിടെ തന്നെ വെച്ചു.

കവിത: