Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 9 [Akhil George] [ജോസ്‌ന]

കാർ വന്നു അവനെ ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചു. അച്ഛൻ ആണ് അവനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചത്. അച്ഛൻ ആണ് അതു ചെയ്യിച്ചത് എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. പക്ഷെ അല്ലായിരുന്നു. അതൊരു ഹൈദരാബാദ് ബേസ്ഡ് ഐടി ഫാമിലി ആയിരുന്നു, break failure ആയത് ആണ്. എല്ലാം എൻ്റെ വിധി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി ഇരുന്നു.

ഞാൻ: സരമില്ലഡോ.. പോട്ടെ. എന്തു തന്നെ ആയാലും ഫേസ് ചെയ്തല്ലേ പറ്റൂ.

ജോസ്‌ന: ഹാ... ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു. കല്ല്യാണ ആലോചനകൾ വരുന്നുണ്ട് ഇപ്പോള്. ഒക്കെ രണ്ടാം കെട്ടും എല്ലാം ആണ്, ഞാൻ ഒളിച്ചോടിയ പെണ്ണല്ലേ.

അതും പറഞ്ഞു അവള് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരിക്ക് അവളുടെ അപ്പോഴത്തെ വിഷമം മാറ്റാൻ ഉള്ള അത്ര തീവ്രത ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ടു എൻ്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് ഇരുത്തി നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

ഞാൻ: നീ എന്നെ കൂടെ വിഷമിപ്പിക്കും അല്ലോ പെണ്ണേ ... നീ ഒന്ന് കൂൾ ആവൂ. ഇപ്പോള് ചെയ്തത് തെറ്റ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നേൽ, തെറ്റ് ചെയ്തത് ഞാൻ ആണ്. നിനക്ക് എൻ്റെ പേരിൽ സെക്ഷ്വൽ അബ്യൂസ്മെൻ്റ് എന്ന പേരിൽ കേസ് കൊടുക്കാം. ഞാൻ ആണ് ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടത്.

അവൾ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞ് എൻ്റെ വായ പൊത്തി പിടിച്ചു.

ജോസ്‌ന: നിങൾ പറഞാൽ ഞാൻ എൻ്റെ ജീവൻ തരും, അത്രക്ക് ഇഷ്ടമാണ് എനിക്ക്. നിങൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയരുത്. (അവൾ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഇരുന്നു)

സമയം അപ്പോൾ നാല് മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ നോക്കി ടൈം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അവള് വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വാഷ്‌റൂമിലേക്ക് പോയി, തിരിച്ചു ഇറങ്ങി വന്നു പാൻ്റ് എല്ലാം എടുത്ത് ഇട്ടു. ഞങൾ വീട് പൂട്ടി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. യാത്രയിൽ അവൾ എൻ്റെ കയ്യിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. മുമ്പെങ്ങും ഇല്ലാത്ത ഒരു അടുപ്പവും സ്വാതന്ത്ര്യവും എന്നോട് കാണിക്കുന്നതായി എനിക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു. ബസ്റ്റോപ്പ് എത്തി, ഞാൻ കാർ സൈഡ് ആക്കി നിർത്തി