Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 9 [Akhil George] [ജോസ്‌ന]

അങ്കിത: ok, സെറ്റ്. ഞാൻ എന്തായാലും ഒന്നു കവിത ഡോക്ടറേ വിളിക്കട്ടെ.

ഞാൻ: ശെരി ഡാ... ഫുഡ് കഴിച്ചോ.?

അങ്കിത: ഹാ ഡാ. കഴിച്ചു. ഞാൻ വെക്കട്ടെ, ഇല്ലേൽ കവിതയെ വിളിക്കാൻ മറക്കും. രാത്രി വിളിക്കാം ട്ടോ.. ബൈ.

ഞാൻ: ok ബൈ..

കോൾ കട്ട് ചെയ്തു പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു സിഗരറ്റ് കൂടി എടുത്ത് കത്തിച്ചു അവിടെ തന്നെ നിന്നു whatsapp തുറന്നു ഓരോ മെസ്സേജ് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുകവലി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി.

ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ജോസ്‌ന സോഫയിൽ ഇരുന്നു വലത് കൈ ലെഗിംഗ്സിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി ഇരിക്കുന്നു, ഇടതു കൈ ഫോണിൽ ആണ്. ഞാൻ ചെന്നു സോഫയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അവള് വേഗം കൈ പിൻവലിച്ചു എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

ഞാൻ: എന്തേ അതിനുള്ളിൽ കൈ ഇട്ടു ഇരിക്കുന്നെ.?

ജോസ്‌ന: ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ. ഞാൻ ചുമ്മാ ഒന്നു ചൊറിഞ്ഞത.

ഞാൻ: കള്ളം.

ജോസ്‌ന: അതു പിന്നെ അന്ന് ഏട്ടൻ എന്നെ തുടയിൽ തടവി തന്നില്ലേ, അന്ന് വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് ചേഞ്ച് ചെയ്തപ്പോൾ ചെറുതായി നനഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയതാ.

ഞാൻ: എവിടെ നനഞ്ഞു?

ജോസ്‌ന: അതു ... അത്... പിന്നെ.. രണ്ടു കാലിൻ്റെം ഇടയിൽ ഉണ്ടല്ലോ.... അവിടെ.

ഞാൻ: അതു ശെരി... എന്നിട്ട് ഇപ്പോള് നനവ് ഉണ്ടോ.?

ജോസ്‌ന: ഇല്ല.

ഞാൻ: കള്ളം.

ജോസ്‌ന: സത്യം. ഇന്ന് എന്താ അറിയില്ല, സത്യമായും നനവ് ഇല്ല.

ഞാൻ: ചിലപ്പോൾ അന്ന് ഉള്ളിലൂടെ അല്ലെ തൊട്ടത്, അതാവും. ഇന്ന് ലെഗ്ഗിൻസ് എന്ന ഒരു gap ഉണ്ടല്ലോ.

ജോസ്‌ന: അറിയില്ല ഏട്ടാ. പക്ഷേ ഇന്ന് ഏട്ടൻ ഉഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഭയങ്കര ആശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ: എങ്കിൽ ഒന്നൂടെ ഉഴിയാം, എന്തേ.? വേണേൽ ഉള്ളിലൂടെ ഉഴിയാം, എന്നിട്ട് നോക്കാലോ നനവ് വരുന്നുണ്ടോ എന്ന്.

ജോസ്‌ന: (നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട്) അതിനു പാൻ്റ് അല്ലെ ഇന്ന് ഇട്ടെക്കുന്നെ. അപ്പോള് ഉള്ളിൽ കൂടി എങ്ങനെ ഉഴിയനാ

ഞാൻ: നീ ആ ഷെൽഫിൽ ഒന്ന് നോക്കൂ, അങ്കിതയുടെ വല്ല പാവാടയും കാണും. അതു ഇട്ടോളൂ, ഇല്ലേൽ പാൻ്റ് ഊരി ഇരിക്കു. ഇവിടെ ഇപ്പോള് നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളു.

അവള് കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ചു, എന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോയി പാവാട തിരയാൻ തുടങ്ങി. ഒരു അടിപ്പാവാട ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ, അവള് ലെഗ്ഗിൻസ് ഊരി കട്ടിലിൽ