Chapter Title : കൊറോണ കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ 3 [വിലക്കപ്പെട്ട കനി നുകർന്നവൻ]

അടിക്കു വണ്ടി start ആയി. ഉമ്മറത്ത് എത്തിയപോ അമ്മ റെഡി ആയി വന്നിട്ടുണ്ട്. Set സാരി മഞ്ഞ ബ്ലൗസ്. കിടു പീസ് ലുക്ക്‌ ഉണ്ട് ഇപ്പോ അമ്മക്ക്. മഞ്ഞ ബ്ലൗസ് ഞാൻ മനഃപൂർവം എടുത്തതാണ്. അതിൽ back ഇച്ചിരി വെട്ടിയത് ഇറങ്ങി പോയി പറഞ്ഞു അമ്മക്ക് ഇടാൻ മടി ആണ്. പക്ഷെ ഞാൻ അമ്മയോട് എപ്പോഴും നിർബന്ധിക്കും ഇടാൻ. ഇന്ന് നല്ല മൂഡ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു അമ്മ അത് ഇട്ടു കണ്ടപ്പോ ഒരു കഴപ് തോന്നി.

Set സാരി ആകുമ്പോ വയറും വടയും കാണാം നല്ലപോലെ. നമ്മുടെ എല്ലാം അമ്മമാർ ഭൂരിപകം പേരും പൊക്കിളിനു താഴെ ആയി ആണ് സാരി കുത്തു കുത്തുക അത് ആരേലും കാണിക്കാൻ ആണോ അത് അവരുടെ കംഫർട് ആണോ എന്നൊന്നും ഉള്ള ശാസ്ത്രീയ അറിവ് ഏണിക്കില്ല പക്ഷ എന്റെ ലത അമ്മ ഇന്ന് വട സീൻ കാണിച്ചാണ് സാരി എടുത്തേക്കുന്നെ.

" നിനക്ക് ആ പുറം ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ബ്ലൗസ് തന്നെ ഇട്ടു വേണോ അമ്പലത്തിൽ പോകാൻ? " അച്ഛൻ ന്റെ ഊംഫിത്തരം തുടങ്ങി.

" അത്ര ഇറക്കു കുറവൊന്നും ഇല്ല, നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടെന്നു വിപി പറഞ്ഞു " അമ്മ അച്ഛന്റെ നെഗറ്റീവ് mind ആക്കിയില്ല ഭാഗ്യം.

" മ്മ് ചെല്ല് ചെല്ല് അമ്മേം മോനും. പോലീസ് പൊക്കിയ എന്നെ വിളിക്കണ്ട "

അമ്മ ബൈക്കിന്റെ പുറകിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.

" ആ മുല്ലപൂവ് വച്ചൂടേരണോ അമ്മേ "

" എന്നിട്ടു വേണം നിന്റെ അച്ഛൻ ന്റെ വായിൽ ഇരിക്കുനത്