Chapter Title : കൊറോണ കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ 4 [വിലക്കപ്പെട്ട കനി നുകർന്നവൻ]

ആണോ അതോ അമ്മ ശരിക്കും ചിരിച്ചോ?എന്റെ വികാരങ്ങൾ എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി തുടങ്ങിയോ?

" എന്താ വിപി ചെറുപ്പത്തിൽ നീ തുണി ഒന്നും ഇടാതെ നടന്നു വച്ചു ഈ പോത്തു പോലെ ആയപ്പോ അങ്ങിനെ നടക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? "

" ഏയ് ഇല്ല അമ്മേ "

" പിന്നെ നിന്റെ കൈ എവിടെയാ ഇന്ന് ചെന്ന് എത്തിയെ? "

" അത് പിന്നെ അമ്മേ ഞാൻ "

" എന്റെ മോൻ പറ "

" അമ്മേ അത് അത് "

" എന്താ വിപി പറയ് നീ "

" അമ്മേടെ മ് മ്മ് "

" നിനക്ക് വിക്കും തുടങ്ങിയോ വിപി അതോ കുഞ്ഞു ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു ഇനി അക്ഷരം കൂടി ഞാൻ പഠിപ്പിക്കണോ "

" അമ്മേടെ മുലയിൽ "

" മ്മ് നല്ല അടിയാണ് നിനക്ക് തരേണ്ടത് "

" അമ്മേ അത് "

" നല്ല ചൂരൽ ഇവടെ ഇല്ലാതെ പോയി അല്ലെങ്കി നിന്റെ ചന്തി ഞാൻ അടിച്ചു പാട് വീഴ്ത്തിയേനെ "

" അമ്മേ അയ്യോ ഞാൻ പാവം അല്ലെ "

" മ്മ് അതെ അതെ നിന്റെ അച്ഛന് അവകാശ പെട്ടത് കട്ട് കുടിക്കാൻ നോക്കുന്ന ഒരു പാവം "

" അമ്മേ ഞാൻ അങ്ങിനെ ഒന്നും കരുതി അല്ല "

" മോനെ വിപി ഞാൻ നിന്നെക്കാൾ കുറെ ഓണം ഉണ്ടതാ "

ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തു ഒന്നുടെ നോക്കി, അമ്മ ക്കൂ ദേഷ്യം അല്ല ഒരു തരം സന്തോഷം പോലെ. ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു ചിരി ഞാൻ കണ്ടു.

" അമ്മേ ഞാൻ ഒരു ദുർബല നിമിഷത്തിൽ "

" മ്മ് മതി മതി നീ പോയി ആ മുരിങ്ങ മരത്തിൽ നിന്നും ഇച്ചിരി മുരിങ്ങ ഇല പൊട്ടിച്ചേച് വന്നേ "

" ശരി അമ്മേ, ദേ പോയി ഡാ വന്നു "

" അങ്ങനെ ഇപ്പോ വരണ്ട, നീ പോയി അച്ഛന്റെ കടയിൽ