Chapter Title : കൊറോണ കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ 4 [വിലക്കപ്പെട്ട കനി നുകർന്നവൻ]
"
" മ്മ് അതെ അതെ നിന്റെ അച്ഛന് അവകാശ പെട്ടത് കട്ട് കുടിക്കാൻ നോക്കുന്ന ഒരു പാവം "
" അമ്മേ ഞാൻ അങ്ങിനെ ഒന്നും കരുതി അല്ല "
" മോനെ വിപി ഞാൻ നിന്നെക്കാൾ കുറെ ഓണം ഉണ്ടതാ "
ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തു ഒന്നുടെ നോക്കി, അമ്മ ക്കൂ ദേഷ്യം അല്ല ഒരു തരം സന്തോഷം പോലെ. ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു ചിരി ഞാൻ കണ്ടു.
" അമ്മേ ഞാൻ ഒരു ദുർബല നിമിഷത്തിൽ "
" മ്മ് മതി മതി നീ പോയി ആ മുരിങ്ങ മരത്തിൽ നിന്നും ഇച്ചിരി മുരിങ്ങ ഇല പൊട്ടിച്ചേച് വന്നേ "
" ശരി അമ്മേ, ദേ പോയി ഡാ വന്നു "
" അങ്ങനെ ഇപ്പോ വരണ്ട, നീ പോയി അച്ഛന്റെ കടയിൽ ചെന്നിട്ടു ഉണക്ക മുന്തിരി കാൽ കിലോ കൂടി വാങ്ങിട്ടു വാ "
" അത് അച്ഛൻ വരുമ്പോ കൊണ്ട് വരില്ലേ അമ്മേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ പോരെ അച്ഛനോട്? "
" പോരാ അമ്മേടെ പൊന്നുമോൻ മടി പിടിച്ചു ഇരിക്കാതെ പോയി വാങ്ങിട് വന്നേ ചെല്ല് ചെല്ല്...
എന്നിട്ടു ആ പശുനെ വൈകിട്ടു മോൻ തന്നെ ആണ് ഇന്ന് കറക്കുന്നെ "
" അമ്മേ അയ്യോ അത് സീൻ അല്ലെ, ആ കറുമ്പി പശു എന്നെ കണ്ടാൽ ചവിട്ടാൻ വരും എന്നെ ഇഷ്ടം അല്ല അതിനു "
" ഓ അത് സാരമില്ല രണ്ടു ചവിട്ടു ഒക്കെ കിട്ടുമ്പോ നീ
💬 Comments
View all comments