Chapter Title : കൊറോണ കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ 5 [വിലക്കപ്പെട്ട കനി നുകർന്നവൻ]

ഇല്ല.

" അമ്മേ അമ്മ പെണ്ണെ ഇത് എവിടെയാ എന്റെ പൊന്നെ? "

" എന്നെ അച്ഛനെപോലെ അടിമ ആക്കിയാലോ എന്റെ കണ്ണേ എവിടെ ആണ് നാണിച്ചു ഒലിച്ചു ഇരിപ്പാണോ? "

അമ്മ തൊഴുത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഞാൻ പറമ്പിൽ എല്ലാം നോക്കി അമ്മയെ കണ്ടില്ല. ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിച്ചു

" എടാ ലത അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ അവള് സൊസൈറ്റി എങ്ങാനും പോയത് ആകും "

" മ്മ്മ് ഞാൻ ഫോൺ വച്ചു "

സമയം 11 മണി ആകാറായി അമ്മയെ കാണാൻ ഇല്ല. എനിക്ക് ടെൻഷൻ ആയി തുടങ്ങി. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ഓർത്തു എനിക്ക് പേടി ആയ്യി. ആരോട് പറയും. ഇന്നലെ ചെയ്തത് ഓർത്തു അമ്മക്ക് വിഷമം ആയോ? ഉത്തരം ഇല്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയുന്നുണ്ട് എടുക്കുന്നില്ല.

ഞാൻ നാസ്സർ ഇക്കാക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കാൻ ചാറ്റ് ഓപ്പൺ ആക്കി.

"Myrr ഊംഫി ഞാൻ ഊംഫി ഊംഫി ഊംഫി " ഫോൺ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പോയി.

" ദൈവമേ ഞാൻ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചല്ലോ "

ഞാൻ തലയിൽ കൈ വച്ചിട കരഞ്ഞു.

എന്റെ തലയിണ ക്കൂ അടിയിൽ ഒരു പേപ്പർ ഞാൻ കണ്ടു. അമ്മയുടെ കൈയക്ഷരത്തിൽ.

എടുക്കാൻ എന്റെ കൈ വിറച്ചു.

" വിപി ഇനി നീ എന്നെ തിരക്കരുത്, നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനി കാണരുത് എന്നെ അന്വേഷിക്കുകയും അരുത് "

ഞൻ പേപ്പർ നോക്കി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.

(തുടരും )