Chapter Title : കൊറോണ കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ 6 [വിലക്കപ്പെട്ട കനി നുകർന്നവൻ]

തടി ഒക്കെ ഉള്ള ഒരു പയ്യൻ. അവൻ അവന്റെ ബൈക്കിൽ മൊബൈൽ നോക്കി ഇരിപ്പാണ്.

" യദു അല്ലെ? " ഞാൻ ചോദിച്ചു.

" ആഹ്ടാ "

" എടാ വിപി കണ്ടിട്ട് നിന്റെ അമ്മ കട്ട കലിപ്പിൽ ആണ്, നീ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു ഹാൻഡിൽ ചെയ്യണം ഈ സിറ്റുവേഷൻ "

" എടാ അറിയാം ആകെ കൈ വിട്ടു പോയിരിക്കുവാ കാര്യങ്ങൾ "

" നീ ചെല്ല് "

അവനും പുറകെ വന്നു എന്റെ.

അമ്മ ഒരു കസേരയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടയിടുന്നു. കൈ ടേബിളിൽ ചുരുട്ടി പിടിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്. മുടി ഒന്നും നല്ലപോലെ വാരി കെട്ടിയിട്ടില്ല അലസമായി പറന്നു നടക്കുന്നു. അമ്മായുടെ വയർ ഇടുപ്പു ഭാഗം ഒക്കെ ധൃതയിൽ സാരി വലിച്ചു കുത്തിയത് കൊണ്ടാകണം എല്ലാം തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്. എന്റെ കൂടെ കിടന്നു കഴിഞ്ഞു അമ്മ മെസ്സേജ് വായിച്ച ഉടനെ വീട്ടിൽ നിന്ന് സാരി ഉടുത്ത ഇറങ്ങിയത് പോലെ ഉണ്ട്. എന്തോ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ് അമ്മ. ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്ന് അമ്മയുടെ തോളിൽ തൊട്ടു. അമ്മ എന്റെ മുഖത് നോക്കി എണീറ്റു.

" നിന്നോട് എന്നെ കാണണ്ട പറഞ്ഞത് അല്ലെ? "

" അമ്മേ ഞാൻ അറിയാതെ "

പറഞ്ഞു തീർന്നതും അടി കിട്ടിയതും ഒരുമിച്ചു ആയിരുന്നു. എന്റെ വലതു ചെവിയും കവിളും വേദന കൊണ്ടും അടിയുടെ ചൂടിൽ നീറി.

" എന്തിനായിരുന്നു വിപി നീ എന്നോട് ഈ ചതി കാണിച്ചേ? "

അമ്മ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു.

" അമ്മേ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം "

" ഇല്ല ഞാൻ ഇനി ഒന്നിനും ഇല്ല എന്നെ വെറുതെ വിട്ടേക്കൂ വിപി, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ പോകുവാ, ഇനി ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ നിൽക്കില്ല "

സുലോചന ചേച്ചി എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവര് അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്നു.

" ചേച്ചി ഇപ്പോ വണ്ടികൾ ഒന്നും കിട്ടില്ല ചേച്ചി വീട്ടിൽ പോയി സമാധാനം ആയിട്ടു ഒന്ന് ഉറങ്ങു എന്തേലും തെറ്റുകൾ കുട്ടികൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സംസാരിച്ചു അവനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കു "

"