Chapter Title : കൊറോണ കൊണ്ടുവന്ന സൗഭാഗ്യം 1 [ചാണ്ടിക്കുഞ്ഞ്]

ഇല്ലർന്ന്. എന്നാലും ദൂരെ പോകുവല്ലെ. അവളെ കൊണ്ടുപോയി കൊണ്ടുപൊരെ. വേറെ പണി എവടെ ഇല്ലല്ലോ പോയിട്ട് നിന്നിട്ട് പോരെ എന്ന് അപ്പനും അമ്മേം കൂടി ആൻ്റിനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഞാൻ പെട്ടു. പിള്ളേരെ ട്യൂഷൻ നി വിട്ടു ഞങൾ അവടെ പോയി. വൈകുന്നേരം തിരിച്ച് പോന്നു. ഞങ്ങള് എത്തുന്ന വരേ പിള്ളേരെ എൻ്റെ വീട്ടിൽ( തറവാട്ടിൽ) കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.

വരുന്ന വഴി ആൻ്റി യുടെ വീടിന് അടുത്ത ഹെൽത്ത് സെൻ്ററിലെ നേഴ്സ് വിളിച്ചു. പുറത്ത് നിന്നും വന്ന അൽകാരെ ടെസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കൊറോണ. കോൺടാക്റ്റ് ഉള്ള ആളുകൾ 14 ദിവസം കൊരെൻ്റ്റൻ ഇരിക്കണം ന്നു. ആകെ പെട്ടു. അവരെ ഞങ്ടെ അവട് ഇഒള്ള ടീമിനെ ഒക്കെ അറിയിച്ചു. ആകെ സീൻ.

അങ്ങനെ ഞങൾ 2 ആളും അൻ്റിടെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇടുതി വീണ പോലെ ആയി. ആൻ്റി നേ ഞാൻ കൊരെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. C

"എങ്ങാനും ചത് പോകുവാ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അങ്ങനെ ആണെ ഞൻ നിനക്ക് കൂട്ട് ഒന്ദകൂലോ. നീ പേടിക്കണ്ട"

ഇത് പറയുമ്പോൾ പുള്ളിക്കാരി ക്കും പേടി ഉണ്ട് ഇന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

വീട്ടിൽ സാധനങ്ങൾ സ്റ്റോക് ഉള്ള കൊണ്ട് കുഴപ്പം ഇല്ല. തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഉണ്ടല്ലോ.

പക്ഷേ ഇടക്ക് 2 എണ്ണം വീശാൻ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ഓർത്ത് ഞാൻ സങ്കടപ്പെട്ടു.

പിന്നെ ഹെൽത്ത് കാരു വിളിച്ച് പറഞ്ഞു കോറൻ്റ്റൻ ഇരിക്കനത്തും ടെസ്റ്റിൻ്റെ ക്കര്യോം ഒക്കെ പറഞ്ഞു. ഇല്ല ദിവസം വിളിക്കും ആവശ്യം ഒന്ദേൽ പറയാനും ഒക്കെ.

ഞങ്ങളും വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ ലേക്കും അടുത്തുള്ള വീടുകരോക്കെ ബന്ധുവീട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തി കേറി കതക് അടച്ചു. അടുത്ത ചങ്കിനെ വിലിച്ചപ്പോ വീട്ടിലേക്ക് ഒള്ള വഴി ഒക്കെ എന്തൊക്കെയോ വെച്ച് അടച്ചിട്ടുണ്ട്. പുറത്ത് ഇരങ്ങുന്നുണ്ടോ അറിയാൻ പോലീസ് കരോക്കെ വന്നു പോകുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ.

പെട്ടു.

പേടി മാറ്റാൻ 2 എണ്ണം ഇങ്ങനെ അടിക്കും എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ ആണ് ഫ്രിഡ്ജിൽ സാധം ഒണ്ട് . മാജിക് മോമൻ്റ്സ് . ആൻ്റി കുളിക്കുമ്പോ എടുത്ത് കുടിക്കാൻ പ്ലാൻ