Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 2 [Arun]

എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് നാണം തോന്നുവാടാ എന്നവൾ പറഞ്ഞു,

അവളിപ്പോൾ എന്നെ ചേട്ടാ എന്ന് വിളിക്കാറേ ഇല്ലാ,
നീ , എടാ, പോടാ, പട്ടീ പിന്നെ മോനു , ചക്കര വാവെ എന്നൊക്കെയാ വിളിക്കാറ്,

ചേട്ടനെന്ന വിളിയെക്കാളും എനിക്കിഷ്ടവും ഇതൊക്കെ തന്നെയാ,

ഞാൻ വീണ്ടും അവളെ പറഞ്ഞ് കൺവെയ്സ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു,

അവളിപ്പോൾ പാതി സമ്മതത്തിലെത്തിയതായി എന്നെനിക്ക് തോന്നി,

ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്നൂടി പറഞ്ഞു നോക്കി,

അപ്പോഴാ അവൾ പറയുന്നത്,
എന്നാൽ അന്നത്തെ പോലെ നീ പുറത്ത് പോകുന്ന സമയം, ഞാനറിയാത്തതു പോലെ അഭിനയിക്കാം, എന്തേ - ..... ?

അപ്പോ പിന്നെ എനിക്കാ ആ രംഗം കാണാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്ന എൻ്റെ നിരാശ ഞാൻ രേഖപ്പെടുത്തി,

എൻ്റെ ചക്കരക്കുട്ടിയ്ക്ക് എപ്പോ വേണമെങ്കിലും അത് കാണാല്ലോ ? പിന്നെന്താ ?'

എന്നാലും നിൻ്റെ ആ നിൽപും, അതു കണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ ഒരു മുഖഭാവവും, പിന്നെ ആ മുൻവശം മുഴച്ചു വരുന്നതും,
കുലുക്കി കളയാനുള്ള ആവേശത്തിൽ കൃഷ്ണേട്ടൻ ബാത്ത് റൂമിലോട്ട് ഓടുന്നതുമൊക്കെ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ലല്ലോ ?,

എൻ്റെ നഗ്നത കാണുന്നതിനേക്കാൾ നിനക്ക് കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ മുഴുപ്പ് കാണാനാ ഇഷ്ടം അല്ലേടാ എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ എൻ്റെ കിടുക്കാമണിയിൽ ഒന്നു ഞെരടി,

ഞാനൊന്നു പുളയുകയും ചെയ്തു,

എന്നാൽ നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും കാണാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒളിച്ചു നിന്ന് കാണ്,

അത് കേട്ടതും എനിക്ക് ഒരാശ്വാസമായി,

ഞാൻ കൃഷ്ണേട്ടനോട് കാര്യം സക്സസാണ് എന്നറിയിച്ചു,

പിന്നെ എൻ്റെ മുന്നിൽ അവൾക്കങ്ങനെ നിൽക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണന്നു പറഞ്ഞതു കൊണ്ട് ഞാൻ ആ സമയം ഒന്നു പുറത്തു പോകും എന്നും ഞാൻ കൃഷ്ണേട്ടനോട് പറഞ്ഞു,

ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് എങ്ങനെ കാണും എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു 🤔🤔,

ഞാനിവിടെ ഇല്ലാതിരുന്നാൽ, നിഷയുടെ ബോഡി സ്ട്രെച്ചർ കണ്ടിട്ട് കൺട്രോൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് കൃഷ്ണേട്ടനെങ്ങാനം നിഷയെ കേറി പീഡിപ്പിച്ചാലോ എന്നും ഞാൻ സംശയിച്ചു,

വയസായങ്കിലും, ആള് മാന്യനാണെങ്കിലും കൃഷ്ണേട്ടനും ഒരാണല്ലേ ?, എപ്പഴാ നിയന്ത്രണം നഷ്ടമാവുക എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ?

ഞാനിത് എന്തൊക്കെയാ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടുന്നത് ?,
അയ്യേ...... പാവം