Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 4 [Arun]

നേരേ കിച്ചണിലേയ്ക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോയി,
അവൾക്ക് എന്നെ വഴക്കു പറയാനാവും, അത് കൃഷ്ണേട്ടൻ കേൾക്കാതിരിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാ ഇങ്ങ് കിച്ചണിലോട്ടന്നെ കൊണ്ടു വന്നത് എന്നു അനുമാനിച്ചു,

ഞാനൊരു അളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ നിഷയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി,
എന്നാൽ അപ്പോഴത്തെ നിഷയുടെ മുഖം കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയി,

അവൾ ക്രോധം അടക്കാൻ കഴിയാതെ പറഞ്ഞു,
നാണമില്ലല്ലോടാ നിനക്ക്,
കണ്ണിക്കണ്ടവരെ സാമാനം എടുത്തുറിഞ്ചാൻ എന്ന്,

അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ ദഹിച്ചതു പോലെ ആയിപ്പോയി,
എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ
നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ
എൻ്റെ കവിളത്ത് അവളുടെ കൈ പതിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു,

എൻ്റെ മുന്നിൽ വച്ച് ഇങ്ങനെ,
അപ്പോ ഞാനില്ലാത്തപ്പോൾ നീ ആരെയൊക്കെ സാമാധം എടുത്ത് ഉറഞ്ചിയിട്ടുണ്ടെടാ പട്ടീ ......, എന്ന്,

അവളുടെ ചോദ്യവും, ആ അടിയും കിട്ടിയതോടെ
ഞാൻ ആകെ നിന്നങ്ങ് വിറച്ചു പോയി,
ഞാൻ കരഞ്ഞ മുഖവുമായി പറഞ്ഞു,

സത്യം ഞാനിതുവരെ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലാ, ഇതാദ്യമാ,
എന്നെ വിശ്വസിക്ക്,

എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും, ഞാനവിടെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ എൻ്റെ അവിടം നക്കി തരാമായിരുന്നല്ലോ ?
ഞാനെത്ര ദിവസമായി തരിച്ച് നടക്കുകയാ,
അതൊന്നും ചെയ്യാതെ കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ സാമാനം എടുത്ത് ഉറിഞ്ചിയ നിന്നെ എങ്ങനെയാ വിശ്വസിക്കുക ?,

കൃഷ്ണേട്ടനാണങ്കിൽ ആണുങ്ങൾ അവിടെ തൊടുന്നത് ഇഷ്ടമില്ലാ എന്ന് ഇന്നലെ നിൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയല്ലേ പറഞ്ഞത്,

എന്നിട്ടും നീ അത് എന്തിനാ ചെയ്തത് ?

അത് ഞാൻ, അത് ഞാൻ , ഞാൻ വിക്കി, വിക്കി പറഞ്ഞതും,
അവൾ ഒരടി കൂടി എൻ്റെ കവിളിൽ തന്നു,
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,

ആ സമയത്ത് കൃഷ്ണേട്ടനെങ്ങാനം ഉണർന്നിരുന്നെങ്കിൽ,
അദേഹം തല്ലില്ലായിരുന്നോ ?,
അതും എനിക്ക് കാണേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നോ ?

എന്താ നിൻ്റെ നാവ് ഇറങ്ങി പോയോ,
പറയടാ പട്ടീ ..... പറയ്

ഞാൻ വീണ്ടും വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു,
എനിക്ക് എന്താണന്നറിയില്ലാ,
കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ സാമാനം കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്ത ഒരു ആവേശമാ,
അത് തൊടാനും, അത് പിടിച്ചു കുലുക്കാനുമൊക്കെ തോന്നും,

അപ്പോ നീയത് എടുത്ത് വായിലിട്ടതോ ?

എന്തോ...., അപ്പോളത് വായിലിട്ട് രുചിച്ചു നോക്കാനും തോന്നിപ്പോയി,
നീ