Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 4 [Arun]

ചേർത്തു വച്ചു,

കൃഷ്ണേട്ടൻ എന്നെ കൈ വീശി അടുത്തേയ്ക്ക് വിളിച്ചു,
ഞാൻ എന്താ ചേട്ടാ എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നതും,
നിഷ കൃഷ്ണേട്ടനിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു കൊണ്ട് എൻ്റെ കരനത്തടിച്ചു,

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
എന്താടാ നായേ നീ വിളിച്ചതെന്ന് ?,

ഞാൻ ആകെ വല്ലാണ്ടായിപ്പോയി,
ഞാൻ പെട്ടന്നു തന്നെ എന്താ സാർ, എന്ന് തിരുത്തി വിളിച്ചു,

അപ്പോഴേയ്ക്കും നിഷ തിരിഞ്ഞ് എൻ്റെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് "Good " എന്നു പറഞ്ഞു,

ഞാൻ വീണ്ടും എന്താ സാർ വിളിച്ചത് എന്നു ചോദിച്ചു,
അപ്പോൾ കൃഷ്ണേട്ടൻ പറഞ്ഞു, നീ അവളുടെ ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് ഒന്നു താഴേയ്ക്ക് ഊരൂ......

ഞാൻ വേഗം നിഷയുടെ ചന്തിയിൽ നിന്നും ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് ഊരാനായി പിടിച്ചതും നിഷ എൻ്റെ കൈകളെ തട്ടി മാറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു,

ഈ തായോളി മോൻ ഇനി എൻ്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടു പോകരുത് എന്ന് ,

ഇത് കേട്ടതും എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും ഒരു തീക്കനൽ കത്തിയമരുന്നതു പോലെ തോന്നി,
എൻ്റെ ഉള്ളിൽ സങ്കടത്തിൻ്റെ സാഗരം ഒരു സുനാമി പോലെ ഉയർന്നു താഴാൻ തുടങ്ങി,
അതു കണ്ണിൽ കൂടി കണ്ണുനീരായി ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി,

അതു കണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടൻ കൈയ്യെത്തി കൊണ്ട് എൻ്റെ തോളിൽ തട്ടി,
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ശ്യാമേ:...., വിഷമിക്കാതെ, നമുക്ക് എല്ലാത്തിനും പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം,

അതു കേട്ടതും നിഷ കലിതുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
ഇതിന് ഒരു പരിഹാരവുമില്ലാ,
ഇവൻ കരയണം,
എന്നെ ചതിച്ചവനാ ഇവൻ,
ഇവൻ എത്ര കരഞ്ഞാലും എൻ്റെ മനസലിയില്ലാ,
കൃഷ്ണേട്ടറിയോ,
കൃഷ്ണേട്ടൻ ഇവിടെ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇവൻ്റെ മനസിൽ ഇങ്ങനെ