Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 4 [Arun]

ഉച്ചയായി,
ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും കൂടി ഇരുന്ന് ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു,
കൃഷ്ണേട്ടൻ ടിവിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു,

നിഷ കിച്ചണിൽ പാത്രമൊക്കെ കഴുകി വച്ച ശേഷം ഒന്നു മയങ്ങാനായി ബഡ്റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി,

ഞാൻ കൃഷ്ണേട്ടനോട് ചോദിച്ചു,
ചേട്ടനിവിടെ അസൗകര്യങ്ങളൊന്നുമില്ലല്ലോ ?

ഇല്ലാ... എന്ന് കൃഷ്ണേട്ടൻ മറുപടിയും പറഞ്ഞു,

ഇന്നലെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ?
നല്ലോണം ആസ്വദിച്ചോ ? ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു,

എൻ്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടൻ പറഞ്ഞു,
ജീവിതത്തിൽ ഇത്രേം സുഖം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചിട്ടിറ്റില്ല ശ്യാമേ... ...,

ആ സുഖം ഇനിയും ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ ?

നിങ്ങൾക്ക് പ്രശ്നമില്ലങ്കിൽ ഞാൻ ok,
പക്ഷേ അതിനെ ചൊല്ലി പിന്നീട് നിങ്ങളിൽ പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാവരുത് .

ഇല്ല ചേട്ടാ ......., ചേട്ടൻ നമുക്ക് അന്യനൊന്നും അല്ലല്ലോ ?
എന്നും പറഞ്ഞ് ,
ഞാൻ നേരെ എണീറ്റ് ബഡ്റൂമിലോട്ടു പോയി,

അപ്പോൾ നിഷ ചെറിയ മയക്കത്തിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.....

തട്ടി ഉണർത്തിയാലും അവൾക്ക് ദേഷ്യമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലാ,
കാരണം: അവൾക്ക് എന്നോട് അതിരറ്റ സ്നേഹമാണന്ന് എനിക്കറിയാം എന്ന ധൈര്യത്തിൽ ഞാനവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു കിടന്നു,

അപ്പോൾ തന്നെ അവൾ കണ്ണ് തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി,
എന്നിട്ട് എനിക്കും കൂടി കിടക്കാനായി ഒരല്പം നീങ്ങി കിടന്നു തന്നു,

ഞാനവൾക്ക് ഒരുമ്മം കൊടുത്തു,
അപ്പോളേയ്ക്കും അവൾ എന്നെ ഒന്നു തുറിച്ച് നോക്കി,

എന്നിട്ട് എന്താ ഉദ്ദേശമെന്ന് ചോദിച്ചു ?

ഞാൻ ഒന്നുമില്ലാ എന്ന് കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു,

കളിക്കുന്നെങ്കിൽ വേഗം പോയി കതകടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് വരാൻ അവൾ പറഞ്ഞു,

കളിക്കണ്ടാ, ഇന്നലത്തെപ്പോലെ ഇന്നും കൂടി അയാലോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു ?

അവൾ എന്നെ ഒന്നു തുറിച്ചു നോക്കിയിട്ട് എൻ്റെ കവിളിൽ ഒരടിയും തന്നു,

എന്താണന്നറിയില്ല, നിഷ എന്നെ അടിക്കുകയും, വഴക്കു പറയുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് വല്ലാത്ത ഒരു സ്നേഹമാ തോന്നുന്നത്,

അവൾ എന്നെ കൊഞ്ചിക്കുന്നതു പോലെ തോന്നും,

ഞാനപ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിൽ അനുസരണയുള്ള ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായിപ്പോകും,

ഞാനെൻ്റെ മുഖത്തടിച്ച കൈകൾ പിടിച്ച് അതിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു,

അപ്പോൾ അവൾ സ്നേഹ വാത്സല്യത്തോടെ