Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 4 [Arun]

ok എന്നു പറഞ്ഞു,

അതും കേട്ടുകൊണ്ട് വീണ്ടും എൻ്റെ കവിളത്ത് ഒരുമ്മ തന്നിട്ട് മിടുക്കൻ എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ മുറിയിലേയ്ക്ക് കയറി,

അകത്ത് കൃഷ്ണേട്ടൻ ഉണ്ടാകും എന്നവൾക്കറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവൾ കേറിയ ഉടനെ വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു,

ഞാൻ വേഗം വാതിൽ വിടവിലൂടെ അകത്തേയ്ക്ക് നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അതിൽ വിടവൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു,
ഞാൻ പിന്നെ താക്കോൽ ദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തേയ്ക്ക് നോക്കി,
കുഞ്ഞു ദ്വാരമായതിനാൽ അകത്തുള്ളതൊക്കെ
വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു,
എന്നാലും ഉള്ള സൗകര്യത്തിൽ ഞാൻ ഒരു കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് മറ്റേ കണ്ണ് ദ്വാരത്തിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു വച്ചു നോക്കി

കൃഷ്ണേട്ടൻ തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ പെരും കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു,

നിഷ കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ അടുത്ത് പോയി നിന്നു,

കൃഷ്ണേട്ടൻ ചോദിച്ചു,
എന്താ ടവ്വൽ അഴിക്കുന്നില്ലേ എന്ന് ?

അഴിക്കണോ ചേട്ടാ എന്ന് നിഷ തിരിച്ചു ചോറിച്ചു,

അതിനിവിടെ ആരും ഇല്ലല്ലോ, പിന്നെന്താ അഴിച്ചാല് ?,

അപ്പോഴേയ്ക്കും കൃഷ്ണേട്ടൻ വാതിലിൻ്റെ ഹോളിലേയ്ക്ക് നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു,

എന്നെ കാണാൻ സാധ്യത ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ മാറേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ എന്നാലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ,
കൃഷ്ണേട്ടൻ നിഷയെ വിളിച്ച് താക്കോൽ ദ്വാരം കാണിച്ചു കൊടുത്തു,

ഇതു കണ്ടതും അവൾ നേരെ വാതിലിനടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു,
വാതിൽ തുറന്ന് എന്നെ വഴക്ക് പറയാനാവും എന്നു കരുതി ഞാൻ വേഗം മാറിക്കളഞ്ഞു,

ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടും വാതിൽ തുറക്കാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും താക്കോൽ ദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തേയ്ക്ക് നോക്കി,

പക്ഷേ എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് ആ ഹോൾ അകത്ത് എന്തോ വച്ച് അടച്ചിരിക്കുന്നു,

ഞാനാകെ വിഷമത്തിലായി,

വാതിൽ ചവിട്ടിപ്പൊളിച്ചാലോ എന്നു പോലും തോന്നിപ്പോയി, അപ്പോഴേയ്ക്കും അകത്തു നിന്ന് എന്തോ സംസാരം കേൾക്കുന്നുണ്ട്,

ഞാൻ വാതിലിൽ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു വച്ചു,

ഞാൻ കിടക്കട്ടേ എന്ന് കൃഷ്ണേട്ടൻ ചോദിക്കുന്നു '

ചേട്ടന് എതാണോ സുഖം കിട്ടുന്നത് അതു പോലെ കിടന്നോ,

എന്നാൽ ഞാൻ കിടന്നേയ്ക്കാം എന്ന് കൃഷ്ണേട്ടൻ പറയുന്നു,

ചേട്ടനൊരല്പം കൂടി നീങ്ങി കിടന്നാൽ ഞാൻ ഇവിടിരുന്ന് പിടിച്ചു തരാം എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു,

അപ്പോൾ ഇന്നും നിഷ കൃഷ്ണേട്ടന് പിടിച്ച് കൊടുക്കുന്നുണ്ടന്ന്