Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം [Arun]

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് നാട്ടിലെ
എൺപതിനായിരം രൂപ ശമ്പളം ഉണ്ട്,

അപ്പോൾ എനിക്കൊരാഗ്രഹം,
ഒരു ചെറിയ വീടെടുത്ത് മാറി കൊണ്ട് നിഷയെ കൂടി കൊണ്ടു വന്നാലോ എന്ന് ,

ഞാനതു കൃഷ്ണേട്ടനോട് പറഞ്ഞു ,

കൃഷ്ണട്ടൻ അതിനെ നൂറ് ശതമാനം സ്വാഗതം ചെയ്തു
കൃഷ്ണേട്ടൻ തന്നെ ഒരു വീടു കണ്ടെത്തി തന്നു,

എൻ്റെ പ്രവാസ ജീവിതത്തിലെ
ലംഗിക ദാരിദ്ര്യം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനായി,
ഒരു മാസത്തിനകം തന്നെ നിഷയെ
ദുബായ് എന്ന
സ്വർഗ്ഗഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഞാൻ സ്വാഗതം ചെയ്തു.

അവൾ വന്ന ആദ്യ ദിവസം തന്നെ പകലും രാത്രിയുമായി
ഒരു മൂന്ന് നാല് പ്രാവശ്യം അവളുമായി ഞാൻ ബന്ധപ്പെട്ടു,
പിന്നെ അങ്ങോട്ട് ലീവ് കിട്ടാത്തതു കാരണം രാത്രിയിൽ മാത്രമേ പണ്ണൽ നടന്നുള്ളൂ,

അടുത്തയാഴ്ച രണ്ട് ദിവസം ലീവ് എടുക്കാം. അന്നു നമുക്ക് ദുബായ് മൊത്തം ചുറ്റിക്കാണാം എന്നൊക്കെ നിഷയെ പറഞ്ഞ് സമാധാനപ്പെടുത്തി നിർത്തിയതിനിടയ്ക്ക്,

അവളുടെ ഭാഗ്യദോഷമോ, അതോ എൻ്റെ കഷ്ടകാലമോ എന്നറിയല്ലാ
ലോക്ക് ഡൗൺ പ്രഖ്യാപിച്ചു,

ലോകം മുഴുവൻ കൊറോണ എന്ന മഹാമാരിയുടെ പിടിയിൽ അകപ്പെട്ടു എന്നുള്ള ന്യൂസും കണ്ടു കൊണ്ട് നമ്മൾ രണ്ടാളും വീടിനുള്ളിൽ തന്നെ കഴിയേണ്ടിവന്നു,

ആദ്യത്തെ കുറച്ചു ദിവസമൊക്കെ, നല്ല രസമായിരുന്നു,

ഞാനും അവളുമായി വീട്ടിനുള്ളിലെ പാചകവും, തീറ്റിയും,
പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കുള്ള കളികളും,

മോഡേൺ ഡ്രെസ്സൊന്നും ഉപയോഗിക്കാത്തതു കൊണ്ട് വീടിനുള്ളിൽ എപ്പോഴും ചുരിദാർ തന്നെയാണ് നിഷ ധരിക്കുന്നത്.

വീടെടുത്തതു മുതൽ ഇതുവരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കൃഷ്ണേട്ടൻ തന്നയാ ചെയ്തു തന്നത്,

നിഷ വന്ന ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഞാൻ നിഷയ്ക്ക് കൃഷ്ണേട്ടനെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു,
അവൾക്ക് കൃഷ്ണേട്ടൻ ഒരു അച്ഛൻ്റ സ്ഥാനമായിരുന്നു,

കൊറോണ പേടി കാരണം ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങാറേ ഇല്ല, വീടിനാവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ കൃഷ്ണേട്ടനാണ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് തന്നിരുന്നത്,

ചില ദിവസം എന്തേലും സ്പെഷ്യൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന സമയം
ഞങ്ങൾ കൃഷ്ണേട്ടനെ കൂടി വിളിക്കും,
എന്നിട്ട് ഒരുമിച്ചിരുന്നാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഇറങ്ങാൻ നേരം ഞാൻ കൃഷ്ണട്ടനോട് പറഞ്ഞു
ചേട്ടാ ഇവിടെ തുണിക്കടയൊന്നും തുറക്കില്ലേ ? , നിഷയ്ക്ക് വീട്ടിലിടാൻ ഡ്രെസ്സൊന്നുമില്ലാ,

എൻ്റെ പരിചയത്തിൽ ഒരാളുടെ കടയുണ്ട്
അവിടന്ന് വാങ്ങാൻ പറ്റുമോയെന്ന്