Chapter Title : കൊറോണക്കാലത്തെ പ്രണയം [Smitha]

നായിന്റെ മോളാ ഇപ്പം വിളിക്കുന്നെ?"

ഇടിക്കാൻ ഉയർത്തിയ മുഷ്ടി താഴ്ത്തി അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്തു.

"ഓഹ് ! കൊച്ചാണല്ലോ!"

അയാൾ ഫോൺ കാതോട് ചേർത്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

"എന്നാ മോളെ ..നീയെന്നാ ഇപ്പം വിളിക്കുന്നെ?"

അയാൾ ചോദിച്ചു. "അച്ഛാ..."

ഫോണിലൂടെ മകളുടെ ദയനീയ സ്വരം ആൾകേട്ടു.

"എന്നാടി? എന്നാ പറ്റിയെ?നീയിപ്പമെവിടെയാ?"

"അച്ഛാ കൊറോണ കാരണം കോളേജടച്ചു ...ഞാൻ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു വരുവാ...പക്ഷെ ..."

"പക്ഷെ ? പക്ഷെ എന്നാ കൊച്ചെ?"

"അച്ഛാ ആരാണ്ടും കൊറേ നേരവായി ഞങ്ങടെ കാറിനെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നു..."

"നിങ്ങള് ഇപ്പം എവിടെയാ?"

"ഞങ്ങള് ചേമഞ്ചേരി എത്തീതെ ഒള്ളൂ..."

"പേടിക്കണ്ടടീ അച്ഛൻ വരുവാ..."

അയാൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ചിത്രയെ നോക്കാതെ അഴിച്ചു കളഞ്ഞിരുന്നു മുണ്ട് നിലത്ത് നിന്നുമെടുത്തു. അപ്പോൾചിത്രയുടെ കുഞ്ഞ് തൊട്ടിലിൽ നിന്നും ഉണർന്ന് അയാളെ നോക്കി.അത് അയാളെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

സമയം പാഴാക്കാതെ നടേശൻ പുറത്ത് കടന്നു.

"ഷിബിനെ ..എടാ ഷിബിനെ?"

പുറത്തേക്ക് വന്ന് നിലത്ത് കിടന്ന് ബോധമില്ലാതെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഷിജിബിന്റെ അടുത്തെത്തി അയാൾവിളിച്ചു.

"നാശം!"

അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഭവിക്കുന്നില്ലന്ന് കണ്ട് അയാൾ പിറുപിറുത്തു.

പിന്നെ കാറിന് നേരെ നടന്നു.

ആ സമയം ചിത്ര ആയാസപ്പെട്ട് നിലത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. ആ മുറിയിലെ ഷെൽഫിലായിരുന്നു വസ്ത്രങ്ങൾ.അവൾ അത് തുറന്നു.ഏത് നിറമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ ഇടേണ്ടത്?

അവൾ ആകാശനീലിമയുടെ നിറമുള്ള ചുരിദാർ എടുത്തു. അതണിഞ്ഞു. ബാഗിൽ കുഞ്ഞിന്റെയും തന്റെയും കുറച്ച് തുണികളെടുത്തു. കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്ത് വീടിന് വെളിയിൽ കടന്നു.