Chapter Title : കൊതിച്ചതും വിധിച്ചതും [ലോഹിതൻ]

വന്നു...

അത്‌ കണ്ട് ഭയന്നുപോയ അമ്മ അതിൽ ചാക്കോ എന്ന് പേരുള്ള ആളുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

അവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.. എത്ര രൂപ വേണമെങ്കിലും തരാം...

അപ്പോൾ അയാൾ മറ്റേ ആളെ നോക്കി പറഞ്ഞു...

എങ്ങിനെയാ പൈലി.. കാശു വാങ്ങി യിട്ട് വിട്ടേക്കാം അല്ലേ...

ങ്ങും.. എത്രയുണ്ടടീ നിന്റെ കൈയിൽ ആ ചളുങ്ങിയ ഭാഗവും പൊട്ടിയ ലൈറ്റും കൂടി ആറു ലക്ഷമെങ്കിലും ആകും മാറ്റി എടുക്കാൻ...

ഞാൻ അതു കേട്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി... ഞങ്ങളുടെ വണ്ടി വിറ്റാൽ അതിന്റെ നാലിൽ ഒന്നു പോലും കിട്ടില്ല...

അപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു... അയ്യോ അത്രയൊന്നും എന്റെ കൈയിൽ ഇല്ല.. ഞങ്ങൾ ഒരു കല്യാണത്തിന് പോകുന്ന വഴിയാണ്.. ഏഴായിരം രൂപ എന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ട് അത് ഇപ്പോൾ തരാം... ബാക്കി വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് തരാം...

അപ്പോൾ ചാക്കോ പറഞ്ഞു.. പൈലിയേ.. ഇവൾ ആളു കൊള്ളാമല്ലോ..ഒരു കോടിക്ക് മേലെ വിലയുള്ള കാറിൽ പാട്ട കൊണ്ട് ഇടിച്ചതും പോരാ.. നമ്മളെ ഊംബിച്ചിട്ട് പോകാനുള്ള ഐഡിയ ഇടുകയും ചെയ്യുന്നു...

അയ്യോ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല ഞാൻ ഒരു അധ്യാപികയാണ്.. പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്യും...

പൈലിയെ.. കേട്ടോ നീ.. അധ്യാപികയാണ്...നിനക്ക് വല്ലതും പഠിക്കണോ..അധ്യാപിക പഠിപ്പിച്ചു തരും...

അവരുടെ നിൽപ്പും ഭാവവും സംസാരവും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പന്തികേട് മണത്തു..

ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി.. ആ പ്രദേശം വിജനമാണ്.. നോക്കെത്താ ദൂരത്ത് ഒരു വീടോ മനുഷ്യനെയോ കാണാനില്ല.

ഒടുവിൽ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു.. നിങ്ങൾ കേസ്സിന് പൊയ്ക്കോ.. എന്റെ വണ്ടിക്ക് ഫുൾ കവർ ഇൻഷുറൻസ് ഉള്ളതാ