Chapter Title : കൊതിച്ചതും വിധിച്ചതും 5 [ലോഹിതൻ]

പിടിച്ച് കരണത്ത് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു...

മകന് പൂറുണ്ണാൻ കൊടുക്കുന്നവളെ പിന്നെ മേഡം എന്ന് വിളിച്ചു സ്വീകരിക്കാം...

അടികൊണ്ട് പുകയുന്ന കവിളിൽ തഴുകികൊണ്ട് രാധിക ചുറ്റും നോക്കി..

നീ ആരെയാടി നോക്കുന്നത്... നിന്നെയൊന്നും രക്ഷിക്കാൻ ഇവിടെ ഒരുത്തനും വരില്ല.. പറയുന്നതു വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ അനുസരിച്ചാൽ അമ്മയും മോനും വന്നപോലെ പോകാം.. അല്ലങ്കിൽ ഈ കാട്ടിലെ കൊക്കയിൽ കിടന്ന് ചീർക്കും...

റോസിലിയുടെ സംസാരവും മുഖ ഭാവവും അഭിയെയും രാധികയേയും ഭയപ്പെടുത്തി...

നീ അവിടെ ഇരിക്ക്... തറയിലേക്ക് ചൂണ്ടി രാധികയോട് അവൾ പറഞ്ഞു..

രാധിക അപ്പോഴാണ് റോസിലിയുടെ കൈയിൽ ഒരു ബെൽറ്റ് ചുരുട്ടി പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചത്....

അത് കണ്ടതോടെ അവൾ പെട്ടന്ന് തറയിൽ പടിഞ്ഞിരുന്നു..

പെട്ടന്ന് ഒരു മൂളലോടെ ബെൽറ്റ് രാധികയുടെ ശരീരത്തു ചുറ്റി...

നിന്നോട് സദ്യ ഉണ്ണാൻ ഇരിക്കാൻ അല്ല പറഞ്ഞത്... മുട്ടിൽ ഇരിക്കെടി പൂറി മോളെ...

ബെൽറ്റ് നൽകിയ പുളച്ചിലിൽ ഞെളി പിരി കൊണ്ടുകൊണ്ട് അവൾ മുട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ട് പറഞ്ഞു അടിക്കരുത്..

ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുത്... പ്ലീസ്..

ങ്ങും.. അനുസരിക്കണം... അതാണ് ഇവിടെ പ്രധാനം...

അനുസരിക്കാം...

നീ അങ്ങനെ മഹാ മനസ്കത കൊണ്ട് അനുസരിക്കേണ്ട.. മുള്ളിക്കൊണ്ട് അനുസരിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം.. നിന്നെക്കായിലും വലിയ കെട്ടിലമ്മമാർ ഇവിടെ കിടന്ന് തൂറി മെഴുകിയിട്ടുണ്ട് അറിയാമോ നിനക്ക്...

രാധികയിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന കാമം അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും പകരം ഭീതി ചെറു താരംഗമായി സിരകളിൽ കൂടി ഓടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു....

അഭി റോസിലി പറയാതെ തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിന്നിരുന്നു...

അതുകണ്ട് റോസിലി പറഞ്ഞു.. നിന്നോട് ആരാടാ ഇരിക്കുവാൻ പറഞ്ഞത്.. നീ വാ അകത്തേക്ക്..

റോസിലി