Chapter Title : കൊടിയേറ്റം [ഋഷി]

അച്ഛനു വേദവാക്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവരു തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം  കണ്ടറിയണ്ടതു തന്നെയായിരുന്നു. അമ്മ അച്ഛനോട് ശബ്ദമുയർത്തി ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല. തിരിച്ചും. സ്ക്കൂളിൽ രാമൻമാഷേ എന്നും വീട്ടിൽ മാഷേ എന്നും അമ്മ നീട്ടിവിളിക്കുമ്പോൾ ആ സ്നേഹം, കേൾക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാവുമായിരുന്നു. രൂപത്തിലും അമ്മയായിരുന്നു ബോസ്! വെളുത്ത് നല്ല ഉയരവും ഒത്ത ശരീരവുമുള്ള അമ്മയുടെ തോളുവരെ മാത്രമേയുള്ളായിരുന്നു ഇരുനിറത്തിൽ മെലിഞ്ഞ അച്ഛൻ. അവരൊപ്പം നടക്കുമ്പോൾ ആനയും പാപ്പാനും പോലാണെന്ന് രഹസ്യമായെങ്കിലും ചിലർ പറയുന്നത് ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

എനിക്കിഷ്ട്ടമുള്ള എഞ്ചിനീയറിംഗ്  ശാഖ ഇത്തിരി ദൂരെയുള്ള പട്ടണത്തിലുള്ള കോളേജിലേ കിട്ടിയുള്ളൂ.  എങ്കിലും ഞാൻ ഹാപ്പിയായി. ഒരേയൊരു വിഷമം മാത്രം! ലാലേട്ടനെപ്പോലെ എന്റെ പൊന്നമ്മേടെ വയറു വലുതാവുന്നതും കണ്ട് ശുശ്രൂഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല! എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന്റെ പുതിയ പ്രശ്നങ്ങളുമായി മൽപ്പിടിത്തം നടത്തുന്നതിനിടെ ശ്വാസം വിടാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല. മാത്രമല്ല ആദ്യമായി വീടു വിട്ടു നിൽക്കുന്നതിന്റെ വിഷമവും. ഒന്നു രണ്ടു വട്ടം ഗർഭത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളിൽ വീട്ടിൽപ്പോയിരുന്നു. അമ്മയുടെ വയറു മെല്ലെ വീർത്തു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആവശ്യമില്ലാതെ കുട്ടനിങ്ങോട്ടു വരണ്ട. നിനക്കവിടെ ധാരാളം പഠിക്കാനില്ലേടാ? അമ്മയുടെ മടിയിൽ മലർന്നുകിടന്ന എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകളോട്ടി അമ്മ പറഞ്ഞു. നീ എന്നെയോർത്തു വിഷമിക്കേണ്ട. മാഷില്ലേ ഇവിടെ? അച്ഛനെ പ്രേമപൂർവ്വം കടാക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ  പതിവുപോലെ അച്ഛനും തലയാട്ടി. പ്രസവത്തിനും എനിക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സെഷണൽ മാർക്കുകൾ കിട്ടുന്ന ഇൻറ്റേർണൽ പരീക്ഷകളുടെ കാലം! പിന്നെ അമ്മയേം അനിയത്തിയേം കാണുന്നത് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാണ്! ന്റെ കുട്ടൻ വന്നല്ലോ! ഇങ്ങു വാടാ മോനൂ! ഉമ്മറത്തു തന്നെ നിന്നിരുന്ന അമ്മയെന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു. ആ നിറഞ്ഞ മാറിലേക്ക് എന്റെ മുഖമാണ്ടുപോയി. അമ്മയ്ക്കേതോ