Chapter Title : കൊട്ടിയാംപാറയിലെ മറിയക്കുട്ടി 7 [സണ്ണി ലിയോൾ]

പറ്റിയെന്ന സംശയത്തോടെ

സുബിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അച്ചൻ

സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. അവനങ്ങനെ

വാതിലിൽ ചാരി പുറത്തെ തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയിൽ നോക്കി എന്തോ അസ്വസ്ഥതയോടെ നിൽക്കുവാണ്..

ഇനിയിപ്പോൾ ഇവന് വല്ല ... സംശയവും

ഉണ്ടോ..

ആശയുടെ ചിരിയും അവന്റെ ഭാവവും

കണ്ടപ്പോൾ അച്ചനെന്തോ അപകടം മണത്തു.

““എടാ..സുബിനെ വാടാ... ഇരിക്കെടാ..

നീയെന്നാ അണ്ടികളഞ്ഞ അണ്ണാനെ പോലെ നിക്കണത് ....വാ..."

അച്ചൻ മുഖത്തൊരു ക്ളോസപ്പ് പരസ്യം

ഫിറ്റ് ചെയ്ത് ഒരു കസേര നീക്കിയിട്ട്

അവനെ വിളിച്ചു....

““നിനക്കെന്നാടാ .. ഒരു സന്തോഷമില്ലാത്തത് .....നിങ്ങള് തെളങ്ങണ്ട പ്രായം അല്ലേ.. ആ ആശ കണ്ടില്ലേ തുള്ളിച്ചാടി നടക്കുന്നത്?""

അച്ചനവന്റെ പുറത്ത് തട്ടി.

“ഒന്നു വി...ല്ലച്ചാ.."

സുബിൻ വിഷാദത്തോടെ അച്ചനെ നോക്കി.

““പിന്നെയെന്ന ..ഞാൻ നിക്കറിട്ട കൊണ്ടാണോ നിനക്ക് ഒരു ബഹുമാനമില്ലാത്തെ... നിനക്കിഷ്ടമല്ലേ

നാളെ മുതൽ ഞാൻ ളോഹയിടാവെട""

അച്ചനവനെ ചിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

“ഏയ്... അച്ചനി നിക്കറ് തന്നയാ നല്ലത്!"

സുബിന്റെ മുഖത്തൊരു ചിരി വന്നെങ്കിലും

അതിലൊരു കളിയാക്കലില്ലേയെന്ന് അച്ചന് സംശയം തോന്നി.

““എടാ... നമ്മളെന്തിട്ടാലും നമ്മുടെ പെരുമാറ്റോം സ്വഭാവോം നന്നായാ മതി."

അച്ചൻ തന്റെ വർഗസ്വഭാവഭാക്ഷ എടുത്തിട്ടു..

““ഹാ.. സ്വഭാവം നന്നായാ മതി യച്ചോ.."

സുബിൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു..

“ശരിയാടാ ....അതാ ഞാനും പറഞ്ഞേ"

വീണ്ടും അവന്റെ മറുപടിയിൽ പന്തികേട് തോന്നിയെങ്കിലും .. അച്ചൻ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

““അച്ചാ... മമ്മി വിളിക്കുന്നു...."

ആശ വല്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെ എന്നാൽ നേരത്തെ കണ്ട അതേ നിഗൂഢച്ചിരിയോടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു ..

“ആ ശേ... ഞാമ്പോവുവാ കെട്ടോ...

മമ്മി വന്നിട്ടുണ്ടാവും ...""

സുബിൻ എഴുനേറ്റ് അച്ചനോടും ആശയോടും ഒരൊഴുക്കൻ മട്ടിൽ യാത്ര പറഞ്ഞ് പോവാൻ തുടങ്ങി.

“എടാ... നിന്നേ ..." അച്ചനെ ഒന്ന് നോക്കിച്ചിരിച്ച് തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ട്, താത്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ നടക്കുന്ന സുബിന്റെയൊപ്പം ആശ പുറത്തേക്ക് നടന്നു..