Chapter Title : കൊട്ടിയാംപാറയിലെ മറിയക്കുട്ടി [സണ്ണി ലിയോൾ]

അലോഷി ഒൻപതു മണിക്ക് ചെന്നു. ആദ്യത്തെ കുർബാന കഴിഞ്ഞ ഇടവേളയിൽ അച്ചൻ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ആരൊക്കെയുണ്ട് വീട്ടിൽ അലോഷീ"

അച്ചൻ പരിചയപ്പെട്ട് വെളുക്കെ ചിരിച്ചു.

"ഭാര്യയും മകളുമച്ചോ"

അലോഷി വിനായാന്വിതനായി.

"അലാഷി ..., ഉച്ചയ്ക്കുള്ളത് ചൂടോടെ കഴിക്കണമെന്നാ എനിക്ക് ആഗ്രഹം ...

നിങ്ങൾക്കും പണി എളുപ്പമല്ലേ .....

ലഞ്ചും രാത്രിയിലേയും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടു വന്നാൽ മതി ....., പിന്നെ ....."

അച്ചൻ സ്വരം താഴ്ത്തി ...

" ...നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ തന്നെ കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് കൊണ്ടു വരണമെന്നില്ല. ഭാര്യയെയോ മക്കളെയോ വിട്ടാൽ മതി.... ജോലി കളയണ്ട ..!"

"എനിക്ക് അങ്ങനെ ജോലിയൊന്നുമില്ലച്ചോ

പറമ്പിലെ പണിയൊക്കെയേയുള്ളു. "

അലോഷി തല ചൊറിഞ്ഞു.

"മോള് വളർന്നു വരുന്നില്ലേ ..... അപ്പോ കാര്യങ്ങളെകുറച്ച് ചിന്തിക്കണമല്ലേ ..... അലോഷി"

"ഓ... ഈ കൃഷിപ്പണിയൊക്കെയേ അറിയുകയുള്ളു അച്ചോ

വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് കാണണം ...."

അലോഷി ഒന്നുകൂടി തല ചൊറിഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ നമുക്ക് ശരിയാക്കാം.."

അച്ചൻ ഒരു നിഗൂഢപുഞ്ചിരി പാസ്സാക്കി.

അലോഷിക്ക് അച്ചനോട് ഒരു മതിപ്പൊക്കെ തോന്നി. നല്ല സ്നേഹമുള്ള അച്ചനാണ്.

പള്ളിക്കഴിവുകൾ മാത്രമല്ല.!

"മോള് ഡിപ്ലോമയ്ക്കാ അല്ലേ അലോഷി"

"അതേയച്ചോ..."

"ഇന്ന് മുതൽ ഞാനാ ക്ളാസെടുക്കുന്നത്"

"അത് നന്നായച്ചോ.. മോള് പറഞ്ഞിരുന്നു"

"മോളുടെ ബൈബിൾ വായന നന്നായിരുന്നു... ഞാൻ കഴിഞ്ഞയാഴ്ച തന്നെ പരിചയപ്പെട്ടു."

"അവളുട മമ്മി പഠിപ്പിച്ചതാ..."

"ആഹാ.. വളരെ നന്നായിരുന്നു"

"...അവള് പാട്ടും ഡാൻസുമൊക്കെ

നല്ല കളിക്കുമായിരുന്നച്ചോ...,

പണ്ട് ബൈബിൾ നാടകത്തിൽ സലോമിയുടെ ഡാൻസ് കണ്ട്ഇഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഞാൻ അവളുടെ മമ്മിയെ കെട്ടിയത്..."

അലോഷി ഒന്ന് വെളുക്കെ ചിരിച്ചു.

"മമ്മിയുടെ പേരെന്താ"

"നാൻസി"

"എന്നാ നാളെ നാൻസിയോട് ഭക്ഷണം കൊണ്ട് വരാൻ പറ ....ഒന്ന് പരിചയപ്പെട്ടിരിക്കാമല്ലോ"

"ശരിയച്ചോ ......."

അലോഷി ഫ്ളാസ്കുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി.പ്രാതൽ പെട്ടെന്ന് കഴിച്ചിട്ട് രണ്ടാം കുർബാന ചൊല്ലി ജോബിനച്ചൻ. പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട് കണ്ണാടിക്കിടയിലൂടെ ഒരു ശ്രംഗാരനോട്ടവുമായി പ്രസംഗിക്കുന്ന അച്ചനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആശമരിയ, തലേ രാത്രിയിൽ പപ്പ പറഞ്ഞത് ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

അച്ചന്റെ പ്രസംഗത്തിനിടയിൽഒന്ന് വെറുതെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഷൈജു തന്റെ ബ്ളൗസിന്റെ മുലത്തള്ളിച്ചയിലേക്കും സുബിൻ തന്റെ കവിളിലേയ്ക്കും തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നതും ആശ കണ്ടു....

സുബിന്റെ ഒളിച്ചും