Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 6 [SameerM]

ഒരു മന്ദഹാസത്തിൽ): " ഞാൻ പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്തുചെയ്യും? "

അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പ് അവളുടെ ഡ്രെസ്സിന്റെ നെക്ക് ലൈനിന് മുകളിലൂടെ പതുക്കെ വലിച്ചിടുന്നു

സമീർ : എന്ന ഞാൻ നേരിട്ട് വന്നു കാണും..

'അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടുപോകുന്നു'

"അത് എങ്ങനെ അവസാനിക്കുമെന്ന് നിനക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാലോ ??"

ലതിക (മൂർച്ചയുള്ള ശ്വാസം, കണ്ണുകൾ വിശാലമായി): "നീ വരില്ല ".

സമീർ (താഴ്ന്ന, എന്നാൽ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ ): സംശയമുണ്ടോ ???

ലതിക അതിനു കിടപിടിക്കാൻ നിന്നില്ല...അവളിൽ ആവേശം കൂടി വരുന്നുണ്ട്. ഇനി കളിയാക്കൽ വേണ്ട. അഭിനയിക്കേണ്ട...
അവൾ പതുക്കെ ക്യാമറ താഴ്ത്തുന്നു...

ലതിക (നിശബ്ദമായ ശബ്ദം, അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്): " കാണുന്നുണ്ടോ?"
ഒരു നേർക്കാഴ്ച വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ ഫോൺ ആംഗിൾ ചെയ്യുന്നു.

സമീർ (മൂർച്ചയുള്ള ശ്വാസം, കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടുപോകുന്നു) "മഹ്ഹ്...കാണാം "

ലതിക (ശ്വാസം മുട്ടുന്ന, ധീരയായ ശബ്ദത്തിൽ ) : "കണ്ടത് ഇഷ്ടമായോ??"

സമീർ (മന്ദബുദ്ധിയോടെ): " എപ്പോഴും... ".

ലതിക (അശ്രദ്ധ, ശ്വാസംമുട്ടൽ): "ഇത് തുറക്കണോ..?"

അവളുടെ കൈ കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ നീങ്ങുന്നു.
സമീറിന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നു; സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവന് വാക്യങ്ങൾ വിഴുങ്ങേണ്ടിവരുന്നു. "അഴിക്ക്"

പുറത്തുള്ള ലോകം ഇപ്പോൾ അവർക്കായി അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ലതികയുടെ അവസാനത്തെ ജാള്യതയും ഇല്ലാതാകുന്നു;അവൾക്ക് അവനെ വേണം.

അവളുടെ ബ്രാ തറയിൽ വീഴുന്ന ശബ്ദം സമീറിന് കേൾക്കാം...
സമീർ മൂർച്ചയേറിയ ശ്വാസം അകത്തേക്ക് വലിക്കുന്നു.
"ലതി...കൊതിയാവുന്നു ". അവന്റെ ശബ്ദം ആഗ്രഹത്താൽ മൂർച്ചയുള്ളതാണ്.

ലതിക (അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു കുസൃതിയിലേക്ക് വീഴുന്നു): എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പൊ എന്താന്നെന്ന്