Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 6 [SameerM]

പക്ഷേ തൽക്കാലം... ഇത് ചെയ്യേണ്ടിവരും. എന്തായാലും അടുത്ത തവണ വരെ.

സമീർ (നിശബ്ദമായി, ആകാംക്ഷയോടെ) "ഗുഡ് നൈറ്റ്, മമ്മി ".

ലതിക (മൃദുവായ, ഏതാണ്ട് ഒരു മന്ദഹാസം) "ഗുഡ് നൈറ്റ്, സമി മോനെ... മിസ് യൂ..എ ലോട്ട് ".

ലതിക അവളുടെ ബെഡ് ഷീറ്റിലേക്ക് ചുരുണ്ടു , അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് ഒരു തലയിണ വലിക്കുന്നു, അവിടെ അവന്റെ ചൂടുള്ള ഭാരം തനിക്കൊപ്പം ആവർത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ. അവന്റെ അഭാവം ഒരു ശൂന്യത പോലെ തോന്നുന്നു-അവൾ ഇതിനകം തന്നെ അവനെ മിസ് ചെയ്യുന്നു. ഇത് വിചിത്രമാണ്... അവൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു, ആരെയും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു-പക്ഷേ ഇപ്പോൾ... അവൾ അവനെ ഒരു ലഹരി പോലെ കൊതിക്കുന്നു.

സമീർ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കുന്നു. അവൻ ഏകാന്തനാണ്, ഇതിനകം തന്നെ അവളെ കാണാനില്ല-ആവേശകരവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു ക്രൂരതയോടെ അവൻ അവളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ലതിക ഒടുവിൽ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുന്നു, അവന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ഓർമ്മ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്നു. അവൻ എവിടെയായിരിക്കണമെന്ന് അവളുടെ വിരലുകൾ ഭയപ്പെടുന്നു-അവൾ ഇപ്പോഴും സെൻസിറ്റീവ് ആയ സ്ഥലത്തേക്ക് പിൻവാങ്ങുന്നു, കൂടുതൽ വേദനിക്കുന്നു.

സമീർ (ഇരുട്ടിലേക്ക് പിറുപിറുക്കുന്നു) "Fuck..I need her "

(കഴിഞ്ഞ തവണ അവർ ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഉള്ള അവളുടെ ഷാംപൂ പോലെ മണം വരുന്ന ഒരു തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി അവൻ വയറ്റിൽ ഉരുളുന്നു.)

രാത്രി നീങ്ങുമ്പോൾ, ലതികയും സമീറും പരസ്പരം ചിന്തിക്കുന്നു-അവരുടെ പങ്കിട്ട അഭിനിവേശത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു മധുരമായ വേദനയാണ്. അവർ ദൂരെ ആണെങ്കിലും ഇപ്പോഴും വളരെ അടുത്താണ്. വീണ്ടും ഒന്നിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനം അവരെ മുന്നോട്ട്