Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 6 [SameerM]

അവസാനിക്കുമെന്ന് നിനക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാലോ ??"

ലതിക (മൂർച്ചയുള്ള ശ്വാസം, കണ്ണുകൾ വിശാലമായി): "നീ വരില്ല ".

സമീർ (താഴ്ന്ന, എന്നാൽ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ ): സംശയമുണ്ടോ ???

ലതിക അതിനു കിടപിടിക്കാൻ നിന്നില്ല...അവളിൽ ആവേശം കൂടി വരുന്നുണ്ട്. ഇനി കളിയാക്കൽ വേണ്ട. അഭിനയിക്കേണ്ട...
അവൾ പതുക്കെ ക്യാമറ താഴ്ത്തുന്നു...

ലതിക (നിശബ്ദമായ ശബ്ദം, അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്): " കാണുന്നുണ്ടോ?"
ഒരു നേർക്കാഴ്ച വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ ഫോൺ ആംഗിൾ ചെയ്യുന്നു.

സമീർ (മൂർച്ചയുള്ള ശ്വാസം, കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടുപോകുന്നു) "മഹ്ഹ്...കാണാം "

ലതിക (ശ്വാസം മുട്ടുന്ന, ധീരയായ ശബ്ദത്തിൽ ) : "കണ്ടത് ഇഷ്ടമായോ??"

സമീർ (മന്ദബുദ്ധിയോടെ): " എപ്പോഴും... ".

ലതിക (അശ്രദ്ധ, ശ്വാസംമുട്ടൽ): "ഇത് തുറക്കണോ..?"

അവളുടെ കൈ കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ നീങ്ങുന്നു.
സമീറിന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നു; സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവന് വാക്യങ്ങൾ വിഴുങ്ങേണ്ടിവരുന്നു. "അഴിക്ക്"

പുറത്തുള്ള ലോകം ഇപ്പോൾ അവർക്കായി അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ലതികയുടെ അവസാനത്തെ ജാള്യതയും ഇല്ലാതാകുന്നു;അവൾക്ക് അവനെ വേണം.

അവളുടെ ബ്രാ തറയിൽ വീഴുന്ന ശബ്ദം സമീറിന് കേൾക്കാം...
സമീർ മൂർച്ചയേറിയ ശ്വാസം അകത്തേക്ക് വലിക്കുന്നു.
"ലതി...കൊതിയാവുന്നു ". അവന്റെ ശബ്ദം ആഗ്രഹത്താൽ മൂർച്ചയുള്ളതാണ്.

ലതിക (അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു കുസൃതിയിലേക്ക് വീഴുന്നു): എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പൊ എന്താന്നെന്ന് നിനക്ക് അറിയോ?" സമീറിൻ്റെ പ്രതികരണം കാണുമ്പോൾ, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആഗ്രഹം നിറയുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം അടങ്ങുന്നു.

സമീർ (പരുക്കൻ ശബ്ദം) "പറയ് ..കേൾക്കട്ടെ".

അസ്വസ്ഥനായ അവൻ തന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് മാറുകയാണ്.

ലതിക (ശ്വാസംമുട്ടി, ധൈര്യത്തിൽ ) : "നിന്നെക്കുറിച്ച്... നിന്നെ എനിക്ക് വേണം ". അവളുടെ വിരലുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന് താഴേക്ക് നീങ്ങുന്നു.

സമീർ (തൊണ്ട ഞെരങ്ങുന്നു, ഫോണിൽ പിടി മുറുക്കുന്നു) "ലതി പെണ്ണെ "...

ലതിക (ഒരു വിറയൽ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; അവൾ ഇപ്പോൾ മടങ്ങിവരാത്ത അവസ്ഥയെ മറികടന്നിരിക്കുന്നു): "നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..."

അവളുടെ ചർമ്മത്തിന് മുകളിലൂടെ മന്ദഗതിയിലുള്ളതും ലക്ഷ്യബോധമുള്ളതുമായ ഒരു പാത അവൾ കണ്ടെത്തുന്നു, അവന്റെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ഇരുണ്ടുപോകുന്നത് അവൾ കാണുന്നു.