Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 7 [SameerM]

ചിത്രങ്ങൾ പൂർണത ഉണ്ടാവണം എന്ന്  അവനു നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു...

നസീമ അടുത്ത് നിന്നു, ഇടയ്ക്കിടെ നിശബ്ദ പിന്തുണ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, ഇടക്കൊക്കെ  ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനോ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് എന്തെങ്കിലും നീക്കാനോ സഹായിക്കാൻ എന്നപോലെ ഉള്ള ഒരു കൈ സഹായം..

ക്യാമറ ഷട്ടർ വീണ്ടും വീണ്ടും തുറന്നു അടക്കുമ്പോൾ സംതൃപ്തിയുടെ ഒരു പുഞ്ചിരി അവന്റെ ചുണ്ടിൽ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..തുണിത്തരങ്ങളിൽ സൂര്യപ്രകാശം അടിക്കുന്ന വിധത്തിൽ  അവയുടെ സൌന്ദര്യം പുറത്തെടുക്കുന്ന വിധത്തിൽ അവയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

അവൻ ചുറ്റും നീങ്ങി ഓരോ ആംഗിളുകളും ഒപ്പി എടുത്തു ..  ബാൽക്കണി ഇതിന് അനുയോജ്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുകയായിരുന്നു-വളരെയധികം വെളിച്ചമോ വളരെ കുറവോ അല്ല.  ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ സ്വപ്നം പോലെ ഉള്ള ഒരു അടിപൊളി ഫ്രെയിം അവനു കിട്ടി...

എന്നാൽ അതിൽ മറ്റൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ശാന്തമായ പിന്തുണ, അവളുടെ സ്ഥിരമായ സാന്നിധ്യം... അത് അനുഭവത്തിലേക്ക് എന്തൊക്കെയോ ചേർക്കുകയായിരുന്നു.

അവൻ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും അവൾ അവനെ പലപ്പോഴായി  ഒളിച്ചുനോക്കുന്നത് അവൻ ശ്രെദധിക്കുന്നുണ്ടായി ..

അവളുടെ പിന്തുണയെക്കാൾ കൂടുതൽ അവളുടെ സാമിഭ്യം  ആസ്വദിക്കുന്നത് അവന്  തന്നെ അദ്ഭുതമായിരുന്നു.

ഇല്ല, അവൻ  സ്വയം പിറുപിറുത്തു.  ജോലിയിൽ വേണം ശ്രെദ്ധിക്കുവാൻ...

അവൻ  അവസാനമായി ഒരു ഫോട്ടോ കൂടെ  എടുത്തു-തുടർന്ന് ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് ക്യാമറ താഴ്ത്തി.

"കഴിഞ്ഞു".  അവന്റെ ശബ്ദം വിചാരിച്ചതിലും പരുക്കനായി.

നസീമ അവനെ തുറിച്ചുനോക്കി, എന്നിട്ട് അവളുടെ കൈകളിലെ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി-സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും ചൂടാണ്, ഇപ്പോഴും നല്ല സോഫ്റ്റ് തുണിയുടെ നല്ല  മണം.

"നല്ലതാണോ? "-അവൾ ചോദിച്ചു.

തന്റെ പൾസ് എത്ര വേഗത്തിൽ ഉയർനെന്ന മറയ്ക്കാൻ സമീർ തന്റെ തൊണ്ട വൃത്തിയാക്കി ക്യാമറയിൽ തന്റെ പിടി ക്രമീകരിച്ചു.

"അതെ", അവളുടെ ബാൽക്കണിയുടെ വാതിലിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് വളരെ വേഗത്തിൽ പിറുപിറുത്തു.

"... നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോകാം. "

അതെ സമയം...

വായിക്കാത്ത സന്ദേശങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ തള്ളവിരൽ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ലതിക അവളുടെ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.

"09:34 AM-സമീർഃ നസീമയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു".

അതായിരുന്നു അത്.  പിന്നീട് ഒന്നും തന്നെ അവൻ അയച്ചിട്ടില്ല ..അതിനുശേഷം നിശബ്ദത മാത്രം.

ഫോൺ  കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ അവളുടെ പല്ലുകൾ ദേഷ്യത്താൽ മുറുകി..

ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ അവൾക്ക് അവകാശമില്ലായിരുന്നു.  എന്നിരുന്നാലും...

എന്നിട്ടും ഇവിടെ അവൾ...

ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ?  അത് അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്ന വിരസത മാത്രമാണെന്ന് അവൾ സത്യം ചെയ്യും.

അസൂയയല്ല.

ആശങ്ക അല്ല .

തീർച്ചയായും രണ്ടുമല്ല.

അതെ സമയം നസീമയുടെ വീട്ടിൽ ,