Chapter Title : കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് ഒരു ബസ് യാത്ര

എന്നും കാണാത്ത ബലം വച്ചിരുന്നു. ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ സുഖം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എനിക്കിനി പിടിച്ചു നിൽകണമെന്നില്ലായിരുന്നു, ചേച്ചിയുടെ ബലിഷ്ടമായ കൈകളിലേക്ക് ഞാൻ എന്റെ സർവ്വതും ചുരത്തിക്കളഞ്ഞു. കറന്നെടുക്കുന്നപോലെ അത്ത അതു മുഴുവനും ഊറ്റിയെടുത്തു. എന്റെ നെഞ്ചിൽ പയ്യെ തലോടിത്തന്നു. സാരിത്തലപ്പു കൊണ്ട് എല്ലാം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി. പിന്നെ എന്റെ ചെവിയിൽ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു.

”എനക്ക് റൊമ്പ പുടിച്ചിരുക്കു കണ്ണാ, നാമ്മെ ഇന്നും പോണം ഇതേ മാതിരി”

ഞാൻ ഒരു സന്യാസിയെപ്പോലെ കണ്ണുമടച്ചു ധ്യാനിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴും ഇതൊന്നുമറിയാതെ വിനിത ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.

(കഴിഞ്ഞു)