Chapter Title : കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് ഒരു ബസ് യാത്ര

കൊണ്ട് എല്ലാം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി. പിന്നെ എന്റെ ചെവിയിൽ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു.

”എനക്ക് റൊമ്പ പുടിച്ചിരുക്കു കണ്ണാ, നാമ്മെ ഇന്നും പോണം ഇതേ മാതിരി”

ഞാൻ ഒരു സന്യാസിയെപ്പോലെ കണ്ണുമടച്ചു ധ്യാനിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴും ഇതൊന്നുമറിയാതെ വിനിത ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.

(കഴിഞ്ഞു)