Chapter Title : കോയയുടെ മുല്ല മുട്ടുകൾ [കോയ]
മുഖം വീർപ്പിച്ചിരികുനെ
ഉമ്മ :അനക്ക് വേറെ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻഇലെ. ചായകുടിച്ചുകഴിങ്ങക്കിൽ എഴുന്നേറ്റു പോകാൻനോക്
ഞാൻ :ഇതെന്തിനാ ചുടാവുനെ ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതല്ലേ.ഇതൊക്കെ അതിനുമാത്രം കാര്യം ആകാനുണ്ടോ.
ഉമ്മാക്ക് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത് ഇഷ്ടം ആയില്ല.ഉമ്മ എന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി.
ഞാൻ പതിയെ ഉപ്പൂപ്പയുടെഅടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു കയ്കൊണ്ട് എന്തുപറ്റിയതാണ് എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഉപ്പൂപ്പ അറിയില്ല എന്നുപറഞ്ഞു.
ഇതുകുടികണ്ടപ്പോൾ. ഉമ്മടെ ദേഷ്യം ഇരട്ടിയായി.
ഉമ്മ :മതി നീചാടാകുടിച്ചത് ഇനിവേണമെകിൽ ഒറ്റക്ക് ഉണ്ടാകികുടിച്ചോ
ഇതുംപറഞ് മേശപ്പുറത് ഇരുന്നാകടിയും ചായയും എടുത്ത് ഉമ്മ അടുക്കല്ലയിലോട്ട് നടന്നു.
ഞാൻ :പിണങ്ങല്ലേ പാത്തൂ എല്ലാത്തിനുംപരിഹാരം ഉണ്ടാകാം
ഉമ്മ :ആഷിക്കേ നിന്റെ തമാശത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട് പറഞ്ഞേക്കാം.
നിന്നോട് എത്രയും എന്നേരം പറഞ്ഞത് മാസിലായിലെ.എണിറ്റു പുവന്നോക്.
ഞാൻ ഉപ്പൂപ്പടെ നേർതിരിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ :അല്ല കാക്ക ഇങ്ങള് എന്താണ് ഒപ്പിച്ചേ. ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം വരാൻ
ഉപ്പൂപ്പ :ഞാൻ ഒന്നും കാട്ടിയിട്ടിലട
ഞാൻ :പിനെന്തിനാ ഉമ്മ എത്രയും ചുടയെ. ഇങ്ങള് എന്തോ കാരിമായിട്ട് ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് അല്ലാതെ ഒരുവഴിയും കാണുന്നില്ല.
ഉപ്പൂപ്പ :ഏനപ്പിനെ അനക്കങ് ചോദിയച്ചുകൂടെ
ഞാൻ :ആാാാ, ഇങ്ങക്ക് അത്തപറയാം കൊള്ളുന്നത് ഞാനാ
ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉപ്പൂപ്പ ഒനുചിരിച്ചു
ഞാൻ : ആ, ഇങ്ങക്ക് ചിരിക്കലോ. അലക്കിലും ഇങ്ങള് രണ്ടാളും ചെത്തുവെക്കുന്ന കുരുത്തക്കേടിന്നു ഞാൻ കൊട്ടുവാങ്ങണം അലോ. അതാണലോപതിവ്.
"അടുക്കളയിലണിന്"
ഉമ്മ :ആഷിക്കേ, ഇയ്യ് എന്താവിടെക്കാട്ടെന്നേ
ഞാൻ :ഒന്നുല
"ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു റൂമിലോട്ട് നടന്നു."
എങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിൽ ചിലസംശയങ്ങളും ചോത്യങ്ങളും വന്നുകൊണ്ട്ടിരുന്നു.
കാരണം ഉമ്മ എന്നുവരെ ഇതുപോലെ ദേഷ്യപെട്ടിട്ടില്ല.അതുപോലെ എന്നെ ചിത്തപറയുംപോഴും ഉപ്പൂപ്പനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.പൊതുവെ
💬 Comments
View all comments