Chapter Title : കോയയുടെ മുല്ല മുട്ടുകൾ [കോയ]

ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിങ്കിലും കാര്യം ഉണ്ടായില. ഉമ്മയെ പിണങ്ങുന്നത് എനിക്ക് അത്ര നല്ലത് അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിലോട്ടു കൂടുതൽ പോയില്ല. എന്റെ ഇലകാര്യങ്ങളുകും സപ്പോർട്ട് നൽകുന്നത് ഉമയാണ്.

അങ്ങനെ ഇരികെ ഒരു ദിവസം എനിക്ക്

ഫുട്ബോൾ ട്രെയ്നിങ് വായിക്കിട്ടായിരുന്നു.ഞാൻ എന്റെ കിറ്റ് എടുത്തു ജങ്ഷനിലേക് നടന്നു. ഇത് കണ്ട് ഉമ്മ

ഉമ്മ :നീ എന്താ സൈക്കിൾ എടുക്കാതെ

ഞാൻ :ഒന്നുമില്ല അജ്മൽഇക്ക ജങ്ഷനിൽ വരാന് പറഞ്ഞു ഒരുമിച്ചു പോകാൻ

ഉമ്മ : ശെരി സൂക്ഷിച്ചു പോയിട്ടുവായോ

"ഞാൻ കുറച്ചു നടന്നതിന്നു ശേഷം"

ഞാൻ :വരാം കുറച്ചു നേരംവഴുകും

ഉമ്മ :അതെന്താ

ഞാൻ :ഒന്നും ഇല്ല കൂട്ടുകാരന്റ വീട്ടിൽ പോയിട്ടു വരുകയൊള്ളോ

ഉമ്മ :എവിടെ പോയാലും കുഴപ്പം ഇല്ല 8 മണിക്ക് മുൻബ് വീട്ടിൽ എത്തണം

ഞാൻ :അത്ര സമയം എടുക്കില്ല പെട്ടന്നു വരാം

ഉമ്മ :ശെരി പായിട്ടുവായോ

ഞാൻ വേഗം ജെങ്ഷനിലേക് നടന്നു അല്ലെകിൽ നേരംവഴുകി അജ്മൽ ഇക്ക വന്നിട്ടുടകുമോ.

ഞാൻ വേഗം നടന്നു.

ഭാഗ്യം അജ്മൽക എത്തിയിട്ടില്ല.

ഞാൻ കടത്തിണ്ണയിൽ പോയിരുന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അജ്മൽക്കനെ കാണുന്നില്ല. ഇനി പോയിക്കാനോ.

ആ എന്തായാലും വിളിച്ചുനോക്കം.

ഞാൻ : ഹലോ അജ്മൽക ഇത് ഞാനാ ആഷിക്ക്. ഞാൻ ജെങ്ഷനിൽണ്ട്. ഇങ്ങള് പോയിട്ടില്ലലോ

അജ്മൽ :ആ ആഷിക്ക് സോറിടാ

എന്നോട് പറയാൻ മറന്നു ഇന് കേമ്പ്ഇല്ല

ഞാൻ :അത് എന്തുപറ്റി

അജ്മൽ :നമ്മുടെ കൊച്ചിന്റെ മുത്തച്ഛൻ മരിച്ചു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട്‌ പോവാ നീ വരുന്നോ

ഞാൻ : ഞാൻ ഇല്ല അജ്മൽക ഇങ്ങള് പോയിട്ട് വായോ

എനിക്ക് മര്ണവീട്ടിൽ