Chapter Title : കോഴിക്കോടൻ ഹലുവകൾ 5 [സൂഫി]

അവളൊന്ന്‌ ചിരിച്ചു മനുകുട്ടന്റെ അതെ പ്രായമാണ് നല്ല വെളുത്തിട്ടാണ് നിസാർ പൊടി മീശയും വെച്ചു ചുണ്ട് നനച്ചു നിൽക്കുന്ന അവനെ മയക്കുന്ന ചിരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി നിസാർ ആ കാഴ്ച കണ്ട് കൂടുതൽ നിൽക്കാതെ ചാവി മനുകുട്ടനെ ഏല്പിച്ചു

“മനു ഞാൻ എന്നാ പോയി വരാം നീ പോവുമ്പോൾ വിളിച്ചാ മതി “

അവൻ വേഗം തന്നെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി മനുകുട്ടനോട് ചോദിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷെ സുബൈദയെ കളിക്കാൻ കിട്ടുമായിരിക്കും പക്ഷെ അതിന് പകരമായി തൻറെ അമ്മായിയെ അവന് കളിക്കാൻ ചോദിക്കും എന്ന് നന്നായി നിസാറിന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ അവിടുന്ന് പോയി കവലയിൽ എത്തിയിട്ടും അവന്റെ മനസ്സ്‌ മുഴുവൻ സുബൈദയുടെ മുഖം മാത്രമെ ഉള്ളു ആ കണ്ണിൽ നോക്കിയുള്ള ചിരികണ്ടാൽ അറിയാം നല്ല കടിയുള്ള കൂട്ടത്തിൽ ആണെന്ന് സമയം അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു അവന് മനസ്സ്‌ ചാഞ്ചാടാൻ തുടങ്ങി അവൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ ബൈക്ക് തിരിച്ചു വീടിന്റെ കുറച്ചു ദൂരെയായി വണ്ടി ഒതുക്കിയ ശേഷം അവൻ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു അടുത്ത വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ലന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ അവൻ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി കയ്യിലുള്ള രണ്ടാമത്തെ കീ കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിയതും അകത്തെ ബെഡ്‌റൂമിൽ നിന്നും ഉച്ചത്തിലുള്ള ശീൽക്കാരങ്ങളും സംസാരവും കേൾക്കുന്നു

“അആഹ് പ്ലക്ക് പ്ലക്ക് മ്മ് പ്ലക്ക് ആആഹ്‌ അടിക്കെടാ കുട്ടാഹ് “

“അആഹ് ഇതാഹ്ഹ് ആആ മുറുക്കെ പിടിക്ക് പൂർ അആഹ് “

“അആഹ് ആഞ്ഞടിക്ക് കുട്ടാഹ് ഇത്താക് വയ്യ മോനെ