Chapter Title : കോഴിക്കോടന്‍ ഹല്‍വ [Master]

നിറമുള്ള, കൊഴുത്ത കണംകാലുകള്‍. അല്പം പോലും രോമമില്ലാത്ത കണ്ടാല്‍ ചുംബിക്കാന്‍ തോന്നുന്ന മനോഹരങ്ങളായ ആ കാലുകളും ക്യൂട്ടക്സ് പുരട്ടിയ കാല്‍വിരലുകളും, അതില്‍ പറ്റിക്കിടക്കുന്ന സ്വര്‍ണ്ണ പാദസരവും കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ രക്തം തിളച്ചു.

“എന്താ കാലില്‍ നോക്കുന്നത്....” എന്റെ നോട്ടം കണ്ടു സൈനബ ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല പെണ്ണെ..എനിക്ക് രാജ് കുമാറിന്റെ ഒരു ഡയലോഗ് ഓര്‍മ്മ വന്നു പോയി നിന്റെ കാല് കണ്ടപ്പോള്‍”

“ആരാ അയാള്‍?”

“അയ്യോ..അയാള്‍ ഹിന്ദിയിലെ ഒരു സൂപ്പര്‍ താരം ആയിരുന്നു...”

“ഓ..എനിക്ക് ഈ ഹിന്ദി നടന്മാരെ ഒന്നും അറിയില്ല...സല്‍മാന്‍ ഖാനെ അറിയാം..എന്ത് നല്ല ബോഡിയാ....അങ്ങേരെന്താ അങ്കിളേ പറഞ്ഞത്?”

“അങ്ങേരു പറഞ്ഞു..ജാനീ..യെ പാവ് ജമീന്‍ പെ മത് ഉതാരിയെഗാ..മൈലെ ഹോ ജായേംഗെ..എന്ന്”

“മനുഷ്യന് മനസിലാകുന്ന ഭാഷ വല്ലതും പറ അങ്കിളേ”

“ഓ..നീയെന്ന മരമണ്ടിക്ക് രാഷ്ട്രഭാഷ അറിയില്ലല്ലോ..എടി പിശാചേ അങ്ങേരു പറഞ്ഞത് ഇതാണ്...കരളേ..ഈ പാദം നീ മണ്ണില്‍ തൊടുവിക്കരുത്..അഴുക്കു പറ്റും എന്ന്....”

“ഓ..ഇതാണോ വല്യ കാര്യം....” അവള്‍ എനിക്കെതിരെ ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“പാദപൂജകന്മാരുടെ മനസ് നിന്നെപ്പോലെ ഒരു കഴുതയ്ക്ക് എങ്ങനെ മനസിലാകാന്‍”

“പോടാ കുരങ്ങാ..” സൈനബ എടുത്തടിച്ചത് പോലെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അബദ്ധം പറ്റിയ മാതിരി വിരല്‍ കടിച്ചു. “സോറി അങ്കിളേ..അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാ”

“എന്ത് സോറി..നീ എന്നെ ഒന്നൂടെ അങ്ങനെ വിളിക്കടി മുത്തെ”

“ഹും..എന്നെ കഴുതെന്നു വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചേട്ടനോട് പറയുന്നത് പോലെ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാ..സോറി അങ്കിളേ..” അവള്‍ ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു.

“ഓ..നിനക്ക് വിഷമം ആയെങ്കില്‍ അതങ്ങ് തീര്‍ത്തേക്ക്”

“എങ്ങനെ..ഞാന്‍ പറഞ്ഞു പോയില്ലേ” അവള്‍ തന്റെ ചോരച്ചുണ്ട് ലേശം മലര്‍ത്തി ദുഖത്തോടെ